સુપરકેલી ફ્રેજ્લેસ્ટીક એસપીએલો ડોશિયસ...અંદાજ ક્યું ?

સુપરકેલી ફ્રેજ્લેસ્ટીક એસપીએલોડોશિયસ...અંદાજ ક્યું ?

સુપર વજહ જબ નિજી હો તો ટાંગ લડાયે અંદાજ ક્યું ?

વજુદ કા અંજામ સમસ્યા હો તો બેફિકર અંદાજ ક્યું ?

ઇજ્જત ઔર ઇન્સાફ હી ઇમાનદારી હો તો અંદાજ ક્યું ?

નિગાહે ઝુક જાયે યા વહી શાહી ખજાને તો અંદાજ ક્યું ?

જુઠ કો સચ માને તો ધોખા ભી, ફિર તો અંદાજ ક્યું ?

દિમાગ સે ના દિલ સે સોચા કરો તો અંદાજ ક્યું ?

પથ્થર નહીં પ્રુથ્વી ભી પિગલ જાય ઐસે અંદાજ ક્યું ?

ઇન્સાનિયત ઔર મજહબ ધરમ- કરમ અંદાજ ક્યું ?

નન્ગે-શર્મિંદા બચ્ચે કહેંગે કલસે ઐસે અંદાજ ક્યું ?

શામિલ લો કરો પ્યાર મજ્હબ મૈ તો ફિર અંદાજ ક્યું ?

મુબારક ઇદ યા દિવાલી ન અપેક્ષા તો અંદાજ ક્યું ?

નર્મ કસમેં ઔર ગર્મ વાદેં જીવન તો અંદાજ ક્યું ?

-----------રેખા શુક્લ

आप...!!

आप...!!

तखल्लुस मत लिजीये.. इन हथेली को रोक दिजीये....

बुझ गई है शम्मा अब ...तारीफ परवानेकी ना किजीये

तुटी सितार को बजाने मैं... पुरी जीन्दगी गंवादी...

सुबहां शाम लेके दिया ..हथेली जलाके रखदी...

हुश्न पे पर्दा करते है ....ये शिकायत न किजीये...

आवझ देके कब्र से... हमे जगा मत दिजीये...

---रेखा शुक्ला

દિવાના તું જા...ના

સુહાના હૈ સમા મુસ્કુરાકે તું આ....ના

થોડી સાંસે ભરલું ફિરસે તું  જા......ના

સલામ હસરત કબુલ કર તું આ...ના

ચૈન પાયે ના તેરા દિવાના તું જા...ના

ગુલ ખિલાતા હૈ ચુપકે ચુપકે સે તેરા, આ...ના

તેરે આને સે મહેંકા મહેંકા સમા, તું જા.....ના

તુ ના હો તો રંગ રગો કા લગતા હૈ ફિકા આ...ના

ઇબાદત ઔર બંદગી, જીન્દગી લિયે જા....ના

----રેખા શુક્લ

રંગબેરંગી

કોણ તરે ને કોણ ડુબે પલળી

રંગબેરંગી માછલીઓ ઘણી

વ્હાલી લૈ વ્હાલી દે ચુમ્મી ઘણી

શ્વાસ લૈ લે ખુશ ખુશ વાણી

-રેખા શુક્લ

ફેસબુક ને થેક્યું.....

ઉડવા ને દીધું આભ ને ફેસબુક ને થેક્યું

ખિસ્સામાં લાવી પતંગિયા ફેસબુક ને થેક્યું

ચણ શબ્દોના ચણે પારેવાં ફેસબુક ને થેક્યું

પળ-પળ દદડે આંસુ હ્રદયના ફેસબુક ને થેક્યું

અધરે લાગણી ભીની આંખોમાં ફેસબુક ને થેક્યું

ફોટા ની બોટૂ કરાવે સે..ર ફેસબુક ને થેક્યું

વ્હાલપ નું વળી વ્હાલ કવિમાં ફેસબુક ને થેક્યું

જુસ્સો-ગુસ્સો-મજાક મશ્કરી ફેસબુક ને થેક્યું

અહીં જ સ્વતંત્રતા ને આઝાદી ફેસબુક ને થેક્યું

----રેખા શુક્લ 

જંગલમાં બહારો નું ખિલવાનું….!!

દિકરીનું આવી ને બસ બેસી પાસે રડવાનું
વિચારું શું પુછું ગળે વળગાડી રડવા દેવાનું
જ્યારે ને ત્યારે છે બધાનું દુઃખી થાવાનું
આજ અચાનક તેનું દિલથી દુઃખાવાનું
મારા હાથમાં મમ્મી એના શ્વાસ મુકવાનું
દરરોજ નૂ હસીને કહે મને બોલાવાનું
જર્મન વિનિ નું  હવે ના રહ્યું રિબાવાનું
ઘણીવાર બુક વાંચી મારે, રૂમે હસાવાનું
દિકરી આવને વાંચ, હવે કોણ કેહવાનું
બુક નું શ્વાસ વગર નિઃસ્તબ્ધ રહેવાનું
દિવાલ પાછળ બારીના દ્રશ્યનું થીજવાનું
હસીને બાળપણ માં વિનિ નું ભાગવાનું
કોણ કેહશે હવે બુકનું આગળ પતાવાનું
હાસ્ય રૂમ માં ફરીવળ્યું રૂદન ડુસકાનું
માયા લગાવી દરેકનું અહીંથી જાવાનું
રડીને કરી દે બાય આને તો સહેવાનું
પણ મમ્મી દર વીક નું આ જ જોવાનું
વિચારેલું જંગલમાં બહારો નું ખિલવાનું
યાદ કરી પછી વ્યક્તિ ને ભુલવાનું
---રેખા શુક્લ

ન્યાયી ને સાચા મોટા...

ગુરછો પાડી અરિસો રાખી બીજી ને તાંકતા રહ્યા

હાથમાં રૂપાળી રાખીને ચોપડીએ શોધતા રહ્યા

બીજાને ખરાબ દેખાડી ને જે સારા થતા રહ્યા

અડપલા કરવા મળે ઘણાને દીકરી માનતા રહ્યા

સાથ દીધા વગરની શીખામણ આપતા રહ્યા

સાચા સંબંધો પડતા મુકી મિત્રોને ચાહતા રહ્યા

સંતો ને સન્માન દેવા મુકી ધોળીયા પર મરતા રહ્યા

વખાણ તમારા ગમે તમને બીજાને છેડતા રહ્યા

છંછેડવા ને ટીખણી માટે તમે ઉશ્કેરતા રહ્યા

શબ્દોની રમત રમી તીખા વેણથી વિંધતા રહ્યા

બાળપણ-ભોળપણ-લાગણી ઠુકરાવતા રહ્યા

રડાવી તમે હસ્યા, માન આપીને અમે નમતા રહ્યા

કહેવાતા 'તા ન્યાયી ને સાચા મોટા લોકો રહ્યા

અમેં તો ભેંસ આગળ ભાગવત સંભળાવતા રહ્યા

જીવન મ્રુત્યુ ઉપરવાળો જાણે તમે ભગવાન થતા રહ્યા

-રેખા શુક્લ