હું ને તું...

ત્રિઅંકી આ  નાટકના, પાત્ર-પ્રેક્ષક હું ને તું ...

પડદા પર તું ને હું,  તોયે અંદર-બહાર તું ને તું

ચલને હોડી લઈને દરિયે..સોનેરી રેતીમાં નામ  લખીએ  હું ને તું...

હિપ્નોટાઇઝ  કરે તારલાની આંખો..હમ-તુમ હમ-તુમ..

ચશ્માં પેહરી ચાંદ બોલે ગુજરાતી કાલુ-કાલુ ..હું ને તું..

હા, કરું છું પ્રેમ ભાષા-પ્રેમીને..ખુશ છું ને કે ગુજરાતી છું..હું ને તું..

ચલને ઘાસના ગાલીચે ઉંચે..ટેકરા પરથી....હું ને તું

ધડ્બડ ધડબડ બસ દોડીએ ..હું ને તું..

પડીએ તો ય  હસતા-હસતા ગબડીએ  હું ને તું..

ના શરમ  ના પરવા પડવાની, હાથમાં ને હાથમાં હું ને તું..

હસતા-હસતા ચુમી લે તું, શરમાવી દે મુજને તું...

ચીંધે આંગળી.., પાળે બ્રેડ ખાતા પારેવડાં જોઈ.....હું ને તું

ઉગ્યું ગુલાબ  કુણી કળી સંગ, તોડી ધરે મુજને તું..

હસાવી દે પળભરમાં, ભરી દે રંગ  મારા ગાલોમાં

પુલ  નીચે, ખળ-ખળ  પાણી..અંતે નાની બેંચ...

ખડખડાટ  હસતા વ્રુક્ષ  તળે ઝુલતા હિંચકે હું ને તું..

કેડી ખેંચે પાણી તરફ ને ઝટ  ઝંપલાવે તુ..

ફાટક ખોલી..મંદ મંદ  હાસ્યે બાથમાં ભીંસે મુજ ને તુ..

કર દે જાદુ રિહા કરી દે મારાથી મુજને તું..

બ્રહ્માંડ નો ઈશ્વર પાસે લાગે ને રિસાય તો બહું દુર..

ગુલાબ  મોગરો જુઈની.. કરું ટપકાં ની રંગોળી..

દિપ  પ્રગટાવી  ચાલને પગલાં પાડીએ  હું ને તું...

    ---રેખા શુક્લ (શિકાગો)

શોધવા મારામાં મોહન મળે..!

સુખની લકીર શોધતી...આંબા ડાળે કોયલ કરતી કુ કુ કુ

ધનીક ફકિર ને શોધતી... લીંબડે બેઠી ચકલી કરતી ચીં ચીં ્ચીં

રણમાં ગોતે ખમીર ઝાંઝ વાનું..  ચબુતરે કબુતર કરતાં ઘું ઘું ઘું

મૌનમાં થાય આરપાર તેવા તીરની શોધે પંખ પ્રસારી મયુર ટહુકે

નીકળો ગોતવા કબીર ને.. મળે કબર ને કફન ગલીઓમાં

ઉગી હોય જેમા તારી સુગંધ તેનુ નીકળવું શોધવા મારામાં 

જીવન ઝરમરે ડાળખે કા-રણ વગર મળે.. મંજુરી મળે

ટેકરી પરનુ સાંત્વના દેતું ...શહેર મળે..નિશાળ  મળે

સાચવેલા સોનેરી દિવસો દફ્તરમાં મળે..અજાણ્યું સગપણ  મળે

ખોવાયેલા વર્ગ-ખંડે આશિક હ્રદયની પહેચાન  મળે..જુઈની વેલ  મળે

આખો સુરજ લઈ ને રમવા નીકળે તેવી કોઈ  સાંજ  મળે...સ્નેહી મળે

શ્રીફળ વધેરું.. પુષ્પો પાથરું.. જમુના ને કાંઠે તું મળે...મોહન  મળે

-રેખા શુક્લ(શિકાગો)

નહેરૂચાચા નો નકશો...!

પાડ્યા કરે પગલાં શ્વાસના, આભમાંનો એ રસ્તો

બોલે ચરખો, પેન-પાટીએ સુરજ કવિતા લખતો

ચાંદ બન્યો છે શિક્ષક તોયે, લોલી-પોપ ચગળતો

સળગતા વ્રુક્ષોના, નારંગી બર્ફ-ગોળાઓ ધરતો

વારંવાર હસાહસમાં, પ્રાસાનુપ્રાસ ઝટ ભેળવતો

વાછરડા ને વ્હાલ કરીને, મોહન માખણ ખાતો

ભાતભાતના ફુલોનો, વણાંક વાળો ત્યાં રસ્તો

રસ્તાને છેડે માનવી, રૂડા રમકડાં લઈને ફરતો

સરખા અકબંધ પગલાંની, રંગોળીને ચુમતો

હિંદનો નક્શો નાનકો, આશિષો ફરી વરસાવતો

-રેખા શુક્લ(શિકાગો)

ડોલરના કેટલા ભાગલા પડે?

ટેક્સ ને ઇન્સ્યુરન્સ ના ફાળે મોટા ભાગના ભાગલા

રૂસ્તમજી કરે વિચાર ડોલરના કેટલા ભાગલા પડે?

પ્રોપર્ટી, કાર, મેડીકલ, લાઈફ, કે પછી દવા-દારૂ

કયો ભાગ હું કમાયો ડોલરનો મારે ભાગે..??

ચુંસી લે લોહી મારું ને ફેંદી નાખે પુરુ શરીર

બિલોના થોકડા વચ્ચે ડો. ની ગોળીઓ તાકતી રહે

રૂસ્તમજી કરે વિચાર ડોલરના કેટલા ભાગલા પડે?

પારવગરના કામો વચ્ચે જીન્દગીને સજા મળે

શું મ્રુત્યુએ જઈ દીધો પડકાર તે છુટકારો ના મળે?

ટીકુર ટીકુર તાકતો સમય સૌને મળતો રહે

બને સાક્ષી બધે છતા પીછો કોઈનો ન છોડે

હિસ્સામાં બસ સુખ-દુઃખ ઝોળીમાં વેરતો રહે

દઈદે સજા પર સજા કદીએ પાછો ન જ પડે

રૂસ્તમજી કરે વિચાર ડોલરના કેટલા ભાગલા પડે?

-રેખા શુક્લ(શિકાગો)

સ્વપ્ના સુહાના...!

માસુમ છે મૌસમ ઘાયલ પરવાના

        સુણાવી કહાની દિલ ને રડાવાના

રંગીન સ્વપ્નાના પડછાયા મજાના

        જાગે મરે છે અહીં સ્વપ્ના સુહાના

અંજામ અહીંના અહીં રહી જવાના

       રૂપાળી જુવાની ને રોતી જોવાના

પડછાયા પાછળ લાગ્યા રહેવાના

      હસાવી રડાવે અહીં સ્વપ્ના સુહાના

               -રેખા શુક્લ(શિકાગો)

આ શીશા એ સહેવાનું...!!

ટુકડે ટુકડા ભાંગતા રહે ને જીવતા રહેવાનું

શીશાઓ દંગ ઉભા જોતા ને ભાગતા ફરવાનું

શીશામાં જોંઉ હું મને તારે નજરમાં રહેવાનું

લોહીમાં સુરજ કદી ન ઉગે પ્રખર બળતા રહેવાનું

શીશાની નજર મળે શીશામાં પ્રતિબિંબમાં સહેવાનું

દિલના ડાબલે ઢ્બુર્યા શ્વાસો અડઘું કહી ઝુરવાનું

ગુંગળાતા શબ્દોને ઠોકરે ઘડાઘડ ગબડવાનુ

પરોઢનો વાયરો મુંઝવે ઝરમર ઝરમર સહેવાનું

શીશાના ઘરોમાં શીશાનું તસવીરમાં પડવાનું

અડબંગ તોડે શીશાને બળ્યું કૈં પક્ષે ઝુકવાનું

શ્વાસ નશ્વર થઈ, રોજ  તો  કૈં હોય મરવાનું

ઇશ્વર આવે ભીતર, જીવે છિપલામાં તરવાનું

-રેખા શુક્લ(શિકાગો)

મુસાફર છે આદમી..!!

વ્હાલો સર્જનહાર વિશ્વની લીલા નિહાળે પર રહી

સુક્ષ્મતા-સંયમતા વિરાટ આકાશગંગે મળે નહી

માટીના મારા સ્વપ્નાંને ભીંજ્વા આવે વર્ષા અહીં

મુસાફર છે આદમી તોય કેમ બંદીવાન છે અહી

ભાતભાતના નિતનવા અવનવા ઘેંટા બસ અહી

ભાગવાની ઇંતજારી એકના એક સ્ટેશન મહી

સ્ટેશનો ઉતરી-ચઢતી ભાગતી જીન્દગી અહી

કોણ મળે? કેટલો સમય કેમ ગુજારશે અહી

નવાંગતુકના પડછાયાની હઉકલી સતાવે અહી

ઠાંસી-ઠાંસીને એક જ ડબ્બે, એક જગ્યામાં કહીં

એક ઘરમાં ને એક દુનિયે ભરાણા છે સૌ અહી

છુપાવે એકલતા નેટ પર ભાન ભુલીને અહી

"ગુગલ" ને "સ્કાઇપ" પરથી "ક્લાઉડ" મહી

મુન ને માર્ઝ પર લટાર મારીને આવે અહી

મ્રુત્યુ પછીય મુસાફરી જ કરતો મુસાફિર અહી

ન કોઈ રંજ ન કોઈ તૃષ્ણા થાકેલા સપના મહી

તટસ્થ આત્મા ઘુમે ધ્રુજતો-ધ્રુજતો મુસાફીર મહી

-રેખા શુક્લ(શિકાગો)