ફૂલડાં હસે છે !!!

શબ્દે શબ્દે પાંગર્યા કવિતા ના ફૂલડાં

આવી ઉભુ ઇદ્રધનુ લઈ આઠમો રંગ !!!

---રેખા શુક્લ

કરે છે શોર થઈ મૌન ને મોકળું મન હસે છે

ખામોશ સવાલ માં મોકળું ગોકુળ વસે છે !!

----રેખા શુક્લ

કેસરીયા બાલમા

દેવતા સે ક્યા મિલે તન-મન ભૂલા દિયા
રોને સે ક્યા મિલે હસ કે જીના સિખા દિયા

ચૂરા કે દિલ હર રોજ મરના સિખાયા ગયા
ન થા ઇન્સાન તબસે જલ્વા દિખાયા ગયા

જજબાત, જન્નત, અરમાન, પ્યાર સિખાયા
કેસરીયા બાલમા એક પીંછ હી કત્લ કર ગયા
-----રેખા શુક્લ

તરબતર ભીંજવે વર...સાદ !!

કેમ કહું આ રસ્તો ક્યાં તું લઈ જાય છે
વહુ મરું આ અમસ્તો ક્યાં લઈ જાય છે

પગલાં પાડે મિનિટો ને વર્ષો લઈ જાય છે
ચરણ નમને વાતોમાં ભાન લઈ જાય છે

દિલ પૂછતું મારી સાન ને જીવ લઈ જાય છે
હાંફી ને મૄત્યુ ધકેલી બેક્ષણ લઈ જાય છે 
----રેખ શુક્લ(6/18/14)

સુહાની

નોખી રૂડી ભાત લઈ ને આવી શુભ સવાર પડી

કોતરણિયું નજરે પડી આભે જો રૂડી ભાત પડી

તારલિયા ની ઓઢી ઓઢણી રૂડી આવ રાત પડી

લાજવંતી લજામણી લેસ લેસના પડદે છે જડી

નકશીકામ ને બારીકાઈ મંદિરના ઘુંમટે છે ઘડી

પર્ણ પર્ણ માં કારીગરી જોઉ વૄક્ષના ઘેરાવે અડી

વળીવળી પીંછે રંગી સોનેરી ભઈ ભોર નભે જડી

દિલ પર નસોની જોડણી ભલે રડી સરેરાશે નડી

મેંદી ના ચટકે ચડીહું છું મલપતી જુઓ નાર જડી

સુશીલ મુજમાં હસે દોડે લોહી ની શું જાત તે ઘડી

ટેરવે શંખ ચક્ર ની તારે મારે નોખી રૂડી ભાત પડી

ભરતકામ લાવી રંગોળી માં એક સુહાની જાત જડી

---રેખા શુક્લ

જે જુએ છે આંખો ત્યાં, અંધાર ને ચિત્કાર છે

જ્યારે દિલ સાંભળે, કળયુગ નો ચિતાર છે

શું દોરે છે નારી અહીં, નર ક્યાં અવતાર છે

ભવ્યતા તો શબ્દોની, જ્યાં ભળે આકાર છે

બાકી તો મિથ્યા માનવી, માનીલે સાકાર છે

--રેખા શુક્લ

ओढा अपना देश .

हसीनो के देवता ने बनाया झिलमिल सितारों का 
आंगन

और बोये रिम-झिम सावन बरखां के नजारों का आंगन

छोड के प्रेम की गली छोटा सा घर सजा फुलोका आंगन

नैना मेरा "झील" जो कहा था तेरा करे दर्शन मेरा आंगन

----रेखा शुक्ला

पी गये सागर को मुस्कुराके...आंखे न करेंगे नम 
वादा किया 

पर समजते है के ना हमे कोई गम है लो फिर वादा दिया !!

---रेखा शुक्ला

अपनी तो हर आह एक तुफान है...क्या करे वो जानकर अन्जान है उपरवाला जान कर अन्जान है..

मेरे दिल से सितमगर तुने अरछी दिललगी कि है के अप्ने दोस्त बनके दुश्मनी कि है..मेरे दुश्मन तु मेरी दोस्ती को तरसे...मुजे गमे देने वाले तु खुशी को तरसे

भूला देती हैं ये अंग्रेजी दुनिया...

परदेशी क्या हो गये....बदल गया जमाना...

जनाजा ना बद्ला हमने ओढा अपना देश ....

हाये कैसे भूलाये भीनी सुगंध बारिश के बाद ...!! 

---रेखा शुक्ला

तुफान का कर्ज

तमन्ना ने पेहने बदन पे लो सितारे

चले आओ चांद ले के नशीले नजारे

तुफान का कर्ज तुम कहो कैसे उतारे

इन्सान है हम पथ्थर के ना सहारे

-----रेखा शुक्ला

कल की तो बात है...चौधवी का चांद कहा था

अब चुराके आंखे..ना जाओ तुम्ने तो कहा था

है ये कैसी बला की आग ले के आह कहा था

चले आओ वरना छोड देंगे जहां क्युं कहा था 

----रेखा शुक्ला

સરી જાય આંસુ

સરી જાય આંસુ
ને ચાલ્યા જાય "આપણા"
પર્ણ ની જેમ આંસુ
સંતાકૂકડી જીવન રમે દઈ દે "ખો"

ભૂલાય નહીં તો "જીવન" ખરે
ને યાદ કરીને આંસુ ડરે...
સાદે બાંધુ પ્રિતમ પિયુજી

"જીવ" મારો બળે
રમત રમવાનું છોડી ને
"આપણા" થઈ ને ભળીએ !!
----રેખા શુક્લ