મુજે....मुजे

જા રે જા તુ અપને ખયાલાતોં સે તો ના જોડ મુજે

હોંઠો કી યાદ આઈ તો અપને હોંઠો સે ના જોડ મુજે 

----રેખા શુક્લ

जा रे जा तु अपने खयालातों से तो ना जोड मुजे

होंठो की याद आई तो अपने होंठो से ना जोड मुजे

----रेखा शुक्ला

હું થઈ જાંઉ બરફ

પાણી ને લાગી'તી તરસ,ઠંડી ફૂંકતો વરસ્યો બરફ;

બરફ પાછલી ઠંડી લઈને, ધરણી ને ચૂમ્યો બરફ;

ચાલ્યો જા ને બરફ તું, ગરમ રૂમમાં હું થઈ જાંઉ બરફ

---રેખા શુક્લ

મીંઠુ ચડ્યું, ગણપણ ચડ્યું, ઉપરથી ચડ્યો ક્ષાર;

ઝાપટ ઝાપટ કર્યા કરું , ખંખેરૂ જાત નો ભાર !!

ખાલી બોક્સ માં અક્ષરો ભરેલા કાગળિયા ઉડે

---રેખા શુક્લ

ભીતર ભીતર મનડા માં તરંગો થઈને જડે !!

હઉકલી કરે પગલાં પગલાં આવી મુજને અડે

પાછળથી ભરે બથ કે ટિંગાઈ જાય જોઈ કે રડે

---રેખા શુક્લ

છૂટ ગયા

દરબાર છોડ દિયા

ઘરબાર છોડ દિયા

પરવાહ કી ફિરભી

પરિવાર છૂટ ગયા

નતીજા શોહરહતે

દરગાહ લૂંટ ગયા 

---રેખા શુક્લ

બોલ રે વસંત !!

પિયુ પિયુ પપીહા બોલે ને

મોરલીના સૂર ફૂટે છે

ઝાંકળ નું એક ઝુંડ થૈં

મુલાયમ ઘાસ લૂંટે છે 

છમછમ નિતરે ટપટપ

વરસી શબ્દ ગઝલે ફૂટે છે

----રેખા શુક્લ   

ગ્રીષ્મ નું ગીત

ચાલ જઈએ હવે ગ્રીષ્મ નું ગીત લઈને

થંડી ને તગેડી ને હૂંફાળા ગીત થઈને 

---રેખા શુક્લ

જિંદગી છોડ દેતે હૈ જિસ્કે લિયે હસતે હસતે

વો કેહતે હૈ નિંદ ન કર બરબાદ હસતે હસતે

---અનુરાધા રાજપૂત

હાથ ખુલ્લા હોય તોપણ કોઈ ના પામી શકે! 
છે ખરેખર બંધ મુઠ્ઠીની કરામત જિંદગી,
લાભ લે ઈન્સાન એનો, છે ખુદાઈ હાથમાં! 
ચાર દી' તો ચાર દી', પણ છે હકૂમત જિંદગી.
-શૂન્ય પાલનપુરી

कोई खुदा

चीखें भी यहाँ गौर से सुनता नहीं कोई;

चराग लेके रोशनी को ढूंढता नहीं कोई;

सफर मे राहदार छोड साथ चलता नहीं कोई

अय मेरे खुदा इतना तो इन्तहा लेता नहीं कोई

---रेखा शुक्ला

ओढा दो कफन अब

गुंज रही हु तेरे दिल मे मै सजधज के

थामलो मुजे जिगर मोहे राझ बना के

मेरा नसीब हैं केहने को तो करीब के

दफनादो यादो को चिता मे जला के 

-----रेखा शुक्ला