અરરરર એમ હાથ ન આલીએ

 

અમે પ્રેમ નગરના છીએ

તુજ પ્રેમ વગરના છીએ

અમે ભક્ત થૈ પોકારીએ

પ્રીત તણું પાનેતર ઓઢીએ

અરરરર એમ હાથ ન આલીએ...

અમે પ્રેમ નગરના છીએ

હું તો મીઠાં જળ ની માછલી

હાથ નહીં લાગું ઝટ તારી 

હેતની હેલી રોમે રોમમાં ભરીએ

પાણીકાં ફોરા ઉલાળતાં મળીએ....

અમે પ્રેમ નગરના છીએ

રાત્યું ની વાતો થોડી સપનેય કરીએ

છેડાછેડી ટીખણ ટીપણી કદીક કરીએ

ભડવીર હો તો સામો પડકાર ફેંકીએ

સામો સાવજ હોય તો તેને શું કહીએ....

અમે પ્રેમ નગરના છીએ

---- રેખા શુક્લ

શ્વાસ લૈ જીવંત કરી ગયો કાન

 

ઉડી ફર ફર ફૂલોની રંગીલી રંગોળી

મૂળિયાં થઈને ઉગી ફરી ગઈ રંગોળી

ઓ હેલો પતંગિયા ઉભું તો રે' જરાં

એના કેશ ની મહેંક સૂંધી લેને જરાં

અટકચાળો વાંકડિયા વાળે લટોમાં 

ઉપરથી છેડતો છબીલો એક મૂંછાળો

લીંબુની ફાડ જેવી આંખુયે તાંકતો

મન લલચાવી મૂવો તન ને માંગતો

એક વાર સાવજ થૈ ફરતો નજરે ચડ્યો

દેવી કેમે ગાળુ ઇ અધરો ચૂમી ગયો

                                             ખોંસી ગુલાબનું ફૂલ ચિતડું ચોરી ગયો

                                             ચોળી મારી તંગતંગ અસવસ્થ ચોટી ગયો

                                             આમને સામને દિલે રૂબરૂ જ થઈ ગયો

                                             મુજને ચોરી મુજમાંથી લગોલગ થૈ ગયો

                                              ---- રેખા શુક્લ

बिट्टो राजा

 

शिखर को छूते  मुक्द्दर बनाते सोचे जरूर क्या सुबह आयेगी

याद बहुत आयेंगे शुशांत, कब आयेंगी नई सुबह जस्टिस देगी

बिट्टो राजा के कुछ ख्वाब प्यार में होके बिखरे रीया सजा होगी

मम्मी की डायरीके भीगे पन्ने रिश्तों के जख्मोंसे भरे सजेगी

रवि से चांद तक चलों युं ही सही श्याही गिरेगी आंसुसे भीगेगी

दिल की कलम से अन कही मन कही बदलेगी सांसे रूह मरेगी

--- रेखा शुक्ला 

રક્ષાબંધન

 

આ ભાઈ બહેનનો પ્રેમ એટલે પવિત્ર સંબંધ અને ખાસ રક્ષાબંધનના દિવસે અમો બંને બહેનોમાંથી કોની સૌથી વધુ સરસ રાખડી હશે તે ભાઈને બતાવ્યા વગર બાંધવાની મજા. અદકેરૂં આ બંધન અને આમેય બહેનનું હેત તો એટલું બધું કે આખો સંસાર તેમાં ભીંજાય. ન હોય બહેન ને ભાઈને શોધીને પણ રક્ષા માટે રાખડી બંધાવામાં આવે. આપણી ભારતીય સંસ્કૄતિની આજ તો મહત્તા. દુકાનમાંથી સૌથી સુંદર રાખડી અને તે પણ મોટા ફૂલવાળી દીદીને ગમી. નેહાને બટમોગરા જેવી વચ્ચે પાછા ગણપતિ પણ બેસાડેલા- રેશમની દોરીમાં ચાંદીના મણકાં વચ્ચે બકુડા રૂદ્રાક્ષ પણ હતા. ઉત્તરાયણના દિવસે પડી ગયો તો પગ ભાંગેલો. તે પછી સાજો જ ના થયો. મારો ભાઈ પગમાં ખોડ આવતા હેબતાઈ ગયેલા. ભાઈની બેન રમે કે જમે !!ચાંદાપોળી ધી માં ઝબોળી.... હસતો પહેલા તો રમે રમે જ બોલે પછી કહે ના હો જમે જમે !! પટુડો થઈ વ્હાલ કરાવીને જ છોડે !! બહેન પણ રિસાઈ જાય તો ભાઇ મનાવે ને ભાઈ જો રિસાય તો બહેન - આમને આમ દીદીને અમે ભાઈ સાથે મસ્તી મજાક કરતા ક્યારે લગ્ન કરી સાસરે આવી ગયા તે જ ના ખબર પડી. જાણે વર્ષો પાણી ની જેમ. પપ્પાને ગયા બે વર્ષ થયા નેહા એ પપ્પા ને વચન આપેલું કે ગમે તે થશે જીવશે ત્યાં સુધી ભાઈનું ધ્યાન રાખસે જ.ભાઈ ને દીદી અમદાવાદસેટલ થયેલા. થોડા અંતરે પણ મારે તો પરદેશ સાસરું ને ઘર બાર છોકરા છૈયા ને સાસરિયા. દર વર્ષે મારી ફરજ બજાવી આવું ભાઈને મળી આવું ભલે ખર્ચો થાય પણ હવે તો પપ્પા- મમ્મી કોઈ તેની પાસે નથી,પગની ખોડના લીધે લગ્ન ન કરી શક્યો. તેથી નોકર ચાકર સિવાય દીદી થી અવાય ત્યારે આવી જતી પણ આ વર્ષે કોરોના ને લીધે જવા વિચાર્યું નહોતું પણ દીદીના સાસુ સખત હેરાન થઈ રહ્યા હતા. ધડપણ આવે ને જીવ જાય તે પહેલા કેટલા દર્દ આવે પણ અચાનક સમાચાર મળ્યા કે ભાઈને હવે મારી જરૂર છે. તેને હોસ્પિટલમાં દાખલ કર્યો છે. અરે પણ આ કોરોના વાયરસ ભાઈને ક્યાંથી થઈ ગયો શું કરું..ટીકીટના પૈસા દેતા પણ મળશે કે નહીં તાત્કાલિક જાવું જ છે. કેટલા દિવસમાં મળશે ચિંતાનો પાર નહી. પાંચ હજાર ડોલર્સ ખર્ચી વિનંતીઓ કરી કરગરી ને ટિકીટ મેળવી હેરાન ભલે થવય પણ ગયેજ છૂટકો. પહોંચી ગાઉન પૂરો પહેરાવી ટેસ્ટ મારો પણ થયો પછીજ ભાઈ ને જોયો. રડીશ તો તે ભાંગી પડશે. સમજાવ્યો જો હું આવી ગઈને તું ચિંતા ના કર હું છું ને !! બસ બધું સરખું જ થશે !! મને જોઈને જાણે સપનું જોતો હોય એમ તાંકતો પડ્યો પછી એની આંખમાં ચમકારો જોયો. મને જોઈને ખુશ થયો. ડુબતાને તણખલાંનો સહારો. ત્રણ દિવસમાં તો સાજો થઈ જશે તેમ જ લાગ્યું. ભગવાન જલ્દી મારા ભાઈને સાજો કરી દો. પણ ના ત્રીજા દિવસની રાત્રીએ તેણે છેલ્લા શ્વાસ લીધા હું ભાંગી પડી. કાલે તો રક્ષાબંધન છે ભાઈ તું મને છોડીને ચાલ્યો ગયો...?? હું આવી પણ તારી રક્ષા ના કરી શકી મને માફ કરી દે મારા નાના ભાઈ !!

તા.ક. આ સત્યઘટના હોવાથી પાત્રના નામ અલગ પાડી ને લખવામાં આવ્યું છે પણ ભાઇ-બહેન ના પવિત્ર પ્રેમની પરાકાષ્ઠ્ઠા મહામારીના સમયમાં પણ જોઈને દિલ ગદગદ થઈ ગયું.

---- રેખા શુક્લા

અમીત નેહા ને રક્ષાબંધન

      

ભાઈ અમીત નેહા ને જોઈને ખુશ ખુશ થઈ ગયો. બહેન બોલી ધ્રુજતા ધ્રુજતાઃ- " ભાઈ તું પડી ગયો ? મટી જશે હો !!" બોર બોર જેવડા આંસુની ધાર વહી જતી રહી. આ વાત પછી બે 

ડોક્ટરને ફરી બતાવ્યું ચાર મહીને પણ થેરેપી પણ ના કરાવાઈ કોનો કાંઢો વાંક ? નેહા હજુ નાનકડી હતી પણ સમજી ગઈ ભાઈ હવે લંગડો થઈ ગયો છે. પપ્પાના અંતિમ શ્વાસે તેમને વચન આપતા બોલેલી કેઃ- "મરતા દમ તક હું ભાઈનું ધ્યાન રાખીશ. મમ્મી તમારી સ્વર્ગમાં રાહ જુવે છે ભાઈની ચિંતા જરાય ના કરશો. "લગ્ન પછી પણ પરદેશમાં વસવા છંતાય દર બે વર્ષે ભાઈને મળવા જાતી જ. અમીત નેહા ના પવિત્ર સંબંધને નજર લાગી ગઈ કે શું આ વર્ષે વ્યાકુળતા ભાઈના અવાજ માં સાંભળીપહેલા તો તે ગભરાઈ ગઈ. ભાઇને કોરોના થઈ ગયો હે ભગવાન !! કોઈ 

પણ હિસાબે તેને હિંમત દેવા પણ જો પહોંચી શકાય તો સારું. એરલાઇન્સ વાળા પણ ખરા છે પાંચ હજાર ડોલર્સની ટીકીટ મળે તોય બેગ તૈયાર જ છે. ભગવાન નું લઈ નામ નીકળી પડી નેહા... પથારીમાં 

પડેલા અપંગ ભાઈને કોરોના થઈ ગયો છંતાય બહેન નેહા ને જોઈને અમીત માની શકતો નહોતો.

કે સાચ્ચે જ બહેન આવી ગઈ. અમીત પાસે સિરીયસ ચેહરે ઉભેલી નેહા ને ડોક્ટર સાથે ઉલટતપાસ લેતા જોઈ માની ગયો સપનું નથી જો'તો. નેહા બોલી ઃ- " ભાઈ તું ચિંતા ના કર હું આવી ગઈ છુ ને ! સારું 

થઈ જશે હો. " ડોકટરે પણ જોયું કે પેશન્ટ ને સારું થઈ જશે. ચાર દિવસે સવારે અમીતે છેલ્લા શ્વાસ 

લીધા. બહેને ફરી બોર બોર આંસુ સાર્યા પણ ભાઈને વિદાય દેતા તે ખૂબ દુઃખી દુઃખી થઈ ગઈ. 

સ્વાભાવિક સંજોગોમાં પણ ભાઈ બહેન છૂટા પડે તો દુઃખ તો થાય જ પણ અહીં તો અંતિમ વિદાય આપવી પડી. નેહાને ઢાઢસ બાંધવા પણ ચારેકોર કોઈજ નહોતું. શ્વાસ રૂંધાતો હતો તેવું લાગતું હતું પણ 

આંસુ છલકે જ જાતા હતા. બીજા દિવસે રક્ષાબંધનનો દિવસ હતો. પર્સમાં રાખડી પડેલી જોઈને ધ્રૂસ્કે 

ને ધ્રૂસ્કે રડતી રહી. 

--- રેખા શુક્લા

ભોળો તું ભોલેનાથ

મૌત થઈને આવે તો ભગવાન કોને કહેવાનું ?

અસ્તિત્વ તારું સમજાવ અમને

બસ હવે બહું થયું  તું જ સાંભળ અમને

તારે મારવા જ છે ને કહી દે અમને

પણ એક સાથે મારવા હોય તેટલા મારી નાખને

આ રોજ રોજ મરે છે તે નથી ગમતું 

શ્રાવણ માસે શા સારું પજવા તને

વિનંતી કરીએ અરજ કરીએ તોય તું ના ગાંઠે અમને

આ રોજ રોજ જોડવાના હાથ તે નથી જોવાતું 

ભોળો તું ભોલેનાથ થઈ આમ બાળે અમને

માન્યો દેવાધિદેવ તને આમ રાક્ષસ જેમ ના માર બધાને

આ કોરોના મરે તો માનીએ બાકી નથી સહેવાતું 

પ્રભુ તને પડકાર્યો કરી પ્રાર્થના હવે ના ડરાવ અમને

જાણી લીધો તું જ સજા દે કોરાના ને દૈ ભગાડને

તું ધરાણો નથી રોજ રાખથી એ નથી ફાવતું 

તને બેસાડ્યો મંદિરીયામાં હવે તો સહાય કરને

તડપાવી તરસાવી ને જીવ લઈલે પ્રભુ થઈને

ગુસ્સે થઈને તાંડવ આદરે તે નથી પરવડતું 

----- રેખા શુક્લ

રક્ષાબંધન

રક્ષાબંધનના પાવન પર્વે વિનવું છું પ્રભુને 

ખુશ રહે, તંદુરસ્ત રહે, દુઃખ દર્દથી બચાવે (૧)

રેશમનો છે તાર, એક અનોખો સાર છે બંધને

પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા ભાવ સ્નેહ વરસાવે (૨)

પ્રેમ દિલનો વહે ભગિનીનો સરિતા થૈ રક્ષાબંધને

લીધો ખોળે જન્મયો ત્યારે આંખો હેત વરસાવે (૩)

વ્હાલ કર્યું હાલરડાં ગાઈ ઝૂલ્યો પારણે સૂઈને

ભીંજાયો તું વ્હાલમાં હરખાઈને રાખડી બંધાવે (૪)

એજ આશિષ એજ અભ્યર્થના ખુશ લાડુ જોઇને

ખુશખુશાલી મારા ગાલે ચુમ્મી કરતો ખંજને વધાવે (૫)

ગણ્યા છે સિતારા ક્યારેક ધ્રુવનો તારો જોઈને

રક્ષા કરજો મુજ ભાઈની "પોતેજ ભેટ"છે કહી હસાવે (૬)

---- રેખા શુક્લ