ચરણે

કશાય કારણ વગર શું આવી શકું

ખુલ્લા હશે શું દ્વાર?  કે આવી શકું

અધુરા કરમાઈને ફોરમ બની શકું

ફૂલ સમું કાળજું ચરણે શું ધરી શકું 

----રેખા શુક્લ

હથેળીએ

મખમલ જેવી એક-બે ગઝલ મૂકી દે હથેળીએ 

પ્રતિબિંબ જોઈ પાની, પુણ્ય મૂકી દે હથેળીએ

ક્યાંક ચીથરેહાલ આંખલડી, રડી રે હથેળીએ

ટગર ટગર ટપકયાં કરે રે  મોતીડાં હથેળીએ

---રેખા શુક્લ

ટેરવે ઇશ્વર બેઠો, રંગ ભરે પીંછુ કેનવાસે
ભેળવે પ્રેમ બેઠો, અંગ હસે તુજ કેનવાસે
-----રેખા શુક્લ

સંભાળી લેજો !!

ભીંત ને વાગે બારણું...સંભાળી લેજો !!

ગગનવાસી ધરા પર ખોબા જેવડું પંખીડાનું આ પાંજરું

પ્રેમાળ જ્યોતિ ના ઉઘાડી દ્વાર મનાવી લેજો આ પંખીડું

---રેખા શુક્લ

અમારી તમારી....

કરવાની રહે ના વિનંતી, ગણો છો જ્યારે મુજને તમારી

અમાનત અમે રહ્યા છીએ જાણીલો વાત અમારી તમારી

શક્તિ છે મા , તેજ છે દિકરી, ઉજાળવા દુનિયા તમારી

ગુડ્ડા-ગુડિયાં જેવા ચેહરા જોઈ પ્રેમે સાંભળે વાત તમારી 

----રેખા શુક્લ

સ્મૄતિમેઘ ની વેદના ....!!

સ્મૄતિમેઘ ની વેદના પ્રયાણ ટાણે

લુપ્ત થાય પડછાયા સંધ્યા ટાણે

ખળખળ વહે જીવન કેસરી ટાણે

પંખી વળે ઘર તરફ સાંજ ટાણે

લહેર સતરંગી ચુનર અસ્ત ટાણે

અમરત કટોરી ગંગાજળ ટાણે 

----રેખા શુક્લ

તું તો છે ધબકાર ....

તું તો છે ધબકાર ....

પાત્ર એવું ભજવાણું લાગ્યું થયો ઝબકાર

માત્ર એવું સંભળાયું કેવો થયો  ચમત્કાર

બળતા દિલે ઉભરો ઠાલવ્યે થયો છમકાર

હસતા હોઠે લૂંછી આંખો પગલી કરે રણકાર

---રેખા શુક્લ

સાદ પાડે પગલાં....

પટરાણી રાધા ના જાન પગલાં

ગોકુળના મારગે કૄષ્ણ પગલાં

સુખના ઝાંઝર રણક્યા પગલાં

સીવેલા હોઠ ગણગણે પગલાં

સૌરભના ઉઘાડે દ્વાર પગલાં

કેડી વૄંદાવનની માણ પગલાં

----રેખા શુક્લ