સોમવાર, 24 ફેબ્રુઆરી, 2014

શબ્દ કાગળે રડ્યા


વાગે તાલ ને તાનમાં નાચ જિંદગી મહીં, 
હૂંફે બાળી ને સાનમાં રાચ જિંદગી મહીં
આખું આભ ઝળહળે તારલા આંજ્યા મહીં, 
નામનો ચંદ્ર ચાંદનીમાં દડદડતો મહીં
સ્પર્શની કિરણ કિનારી દિલની ભિંજવે મહીં, 
વળગી લેને હ્રદય ને સમજાવે મહીં
તરબોળ લીલીછ્મ્મ પર્ણ થઈ પાંદડી મહીં,
રેસાઓ ચુમે કિરણ સિસકરા ફુલ મહીં
સરી પડ્યું પાંદડુ ફુલ ખર્યાપછી અહીં મહીં, 
સ્યાહી શબ્દ કાગળે રડ્યા પછી મહીં
વિશાદની વિહવળતાના ડહાપણપછી અહીં,
ભૂમિ ઉગાડે પાયલ પાગલ ફૂલડાં મહીં
----રેખા શુક્લ

વળગી રહે લત


પછેડી ઓઢાડે જગત અમથું જીવી અમથું જીવાડે અમથું મરાવે અમથું અહીં..
ટીંગાઈ તસ્વીર પણ શરમાય છે, સંધાઈ જાય ટુકડા પણ ધ્યાન ભંગાય અહીં...
છૂટવા ઇરછે જિંદગી શ્વાસ બાંધી અહીં, પટકાય પડછાયો ને ઢસડાંઉ અહીં..
શબ્દોનો પડે વરસાદ ઉગે કવિતા અહીં, વળગી રહે લત બની કવિતા અહીં...

----રેખા શુક્લ

બુધવાર, 19 ફેબ્રુઆરી, 2014

ગટક ગટક પાલવડે




આસમાન પણ ગયું જોને ડહોળાઈ ....સ્પર્શાયું શું તે ગંગા જોને અભડાઈ...!!
થતો હિસાબ મર્યા પછી, માણસ અર્થે ના મર્યો કદી, લો જોઈ લ્યો માણસાઈ..!!
સ્પર્શની લાગણી થી ટેરવું ભરી ગયું, ખોસેલું ફુલ અંબોડલે સુવાસ છે ઘવાઈ..!!
તુ કહે 'મખમલી 'જાન હરી ગયું, 
ગટક ગટક પાલવડે ભાન ગયું ભુલાઈ....!!
---રેખા શુક્લ 

પેટી માં પુર્યુ બાળપણ ઉતારી..!!


હતુ બા નું ફળિયું. મમ્મી નો પાલવ ને પપ્પાની સાયકલ પર ટ્રીપલ સવારી..
આવી જોયું ઘર ન મળે મારૂ મને..એપાર્ટમેન્ટ જે થઈ ગયું ભારી....
બા ગયા, પપ્પા લઈ ગયા...ચારે કોર ભીંતો રૂવે ભેંકારી....!
પકડાપકડી, હાલરડાં-ઘંટી ,નાની પેટી માં પુર્યુ બાળપણ રંગીન ચિત્રે આવી છોરી
ત્યાં વાડ ઉગી પછવાડે ને આંગણે સુકાયુ પારિજાત....ના મળી 
તુલસી ક્યારી...
હાટડીઓ મૉલ થઈ ગઈ વસ્તુ પાછળ માણસ ભૂલાયો ભારી....
તુંકાર મા બોલાવે મમ્મી-પપ્પા ...ક્યાં જઈ શોધવાની સન્નારી ...
ભૂલકુ થઈ રસ્તે રડી પડી....ઘર નથી મકાને રહી નારી....
ટચુકડા બ્લાઉઝમાં જોંઉ હું નારી ...ક્યા ખોવાણી પનિહારી...
ભારત થયું અમેરિકા એમ હું વિચારી ભિંસાણી હૈયામાં કેવી શૂળ 
ઉતારી..!!
---રેખા શુક્લ

ત્રિકોણ માં અંધ છે.....ચંદ્રલકીરની પાંખે


જીવી જવાની લ્હાયમાં બારીઓ સૌ બંધ છે...
સ્વપ્ન નું ચિરહરણ ત્રિકોણ માં અંધ છે.....

લીલોતરી માં ખલબલી..લીલીછમ બાંદણી માં મલી..વાગ્યું'તું તો 
પલી ગયું, આવી બથમાં મલી ગયું
ભલભલી ચકલી થઈ ખળભળી , કેવી હલબલી જોઈ વલવલતી, 
છનછન  ચળવળી..કણમાં કળી..ચણ ચણ માટે આખરે ઢળી...!!
--રેખા શુક્લ

રામ ચાહે લીલા ચાહે લીલા ચાહે રામ...
ઇન દોનો કે બિચ મેં ક્રિશ્ના કા હૈં કામ..!!

પટપટ ઉડી પડ્યું ....ગગન ધરણીએ જડ્યું
ઝરમર ઉગી રહ્યુ.....પૂછી આંસુ તરી રડ્યુ
પેટાળ માંનો લાવારસ......બધુ સહી ગયું
ઉપર જઈ છ્ળી શું ગયુ ....પાછુ પડી ગયું 
ચંદ્રલકીરની પાંખે...આવી ગગન રંગી ગયુ 
---રેખા શુક્લ

સોમવાર, 17 ફેબ્રુઆરી, 2014

થાળ....મીસ યુ....

ફૂલ થૈ ને ફૂંટતું રોજ જાગરણ 
આંગળી ના ટેરવે નોલેજ પારણ 
રાતને ફૂંટે અંકુર થઈ ને ઉગે ઝાંકળ
મન ભરી ને માણે સૂરજ ભરીને થાળ
----રેખા શુક્લ


બિકિનિ અમથી પેહરે, જુઓ તો નામ ની પેહરે
તીરછી નજરથી ઠહેરે, વ્હિસ્કીની દુર્ગંધ ચહેરે
તોય કહે શાણા મા'ણા નાઈસ તુ વોન્ટ ટુ મીટ યુ
ઓસમ લુક્સ ઇન મિનિ સ્કર્ટ ટુ સોરી ટુ મીસ યુ
----રેખા શુક્લ

રવિવાર, 16 ફેબ્રુઆરી, 2014

ગયા



લાગે છે કેટલા વરસો પછી ભળી ગયા
ક્યારેક જ્યારે વરસોમાં કેમ છો પૂછી ગયા
શહેર નો લાગ્યો ભાર વરસો ખમી ગયા
ઘરમાં પૂછાયું ને તો દોસ્ત થઈ નમી ગયા
પગેરૂ સાથિયા આવી હથેળી માપી ગયા 

અમથા વ્હાલે બસ આંગળીઓ ચાંપી ગયા
ભડકા નથી દઝાડતા બરફ ઠારી ગયા
ઉઝરડા અભિનયના વ્યવહાર મારી ગયા
યાદ હજુ કેમ તાજી પાછી કરાવી ગયા
ગણ્યા માન્યા તો ય સોડિયમ નાંખી ગયા
--રેખા શુક્લ