અહીં

તોરણ થઈને સ્વાગત કરે બરફ અહીં
તુજ ને મનાવા તુજથી રૂઠે બરફ અહીં
કાચના ફુલો ઉગે જોઈલે બરફ મહીં
તોડ્યા વગરનો ગુલદસ્તો બરફ મહીં
લપસણી વૃક્ષ મહીં કાચનું છે વૄક્ષ અહીં
ઉગ્યો છે જોને કાંચ ડાળી થઈ ને અહીં
બટકબોલી ડાળીઓ લચકી પડી અહીં
---રેખા શુક્લ

ઝુર્યા...

અધુરા ઝૂર્યા...લ્યો અધરે ઝાર્યા...
નીલકંઠ ઠર્યા તોયે આખર ઝુર્યા...
---રેખા શુક્લ

रहा !!

एक नारी एक म्रुगतॄष्णा...  
पूछ कर क्या मिला...
एकांत सहारा रहा बचपनसे 
बुढापा तक क्रिश्न सहारा रहा  
सिसकती उम्र अस्तित्व का सहारा रहा 
नियति का जहर नकाब खामोश रहा !! 
---रेखा शुक्ला

धोखा

अपनी अपनी हैं जिंदगी यहां
अपनी अपनी हैं रिधम यहां

शनिवार तेरे इन्तजारमें यादें उभरी धोखा
जख्म करे नुमाइश नजर यहां रहे धोखा
बिखरते अस्तित्व में हिम्मत भरे धोखा
खुलके उडे जुडे पुराने पन्ने रिश्ते धोखा
पीडा से आज फिर कविता जन्मी धोखा
---रेखा शुक्ला

લીજે

હૈ ફિતરતોં કા જનાજા અજી જાન તો લીજે
ચુપકે સે કેહતે હૈ મેરા તુમ માન તો લીજે
અંદાજ હૈં અપુન કા તુમ છાન તો ના કીજે
સુન લેગા જમાના અપના માન તો લીજે
ઉલ્ઝન બઢેગી ઉલ્ફતમેં ફસેગી જાન લીજે
દસ્તક હૈં ખિદમત ખુશહાલ રહા તો કીજે
રસ્મેંને કહા પુરાના હૈં રિશ્તા રખ તો લીજે
લિખેંગે લહુસે દાસ્તાન પ્યારકી પઢ તો લીજે
---રેખા શુક્લ

અર્ધખિલ્યાં તરે છે

પોપચા છે અર્ધબીડ્યાં ને અધર છે અર્ધબીડ્યાં
સુંવાળા મુલાયમ ગુલાબી ગુલાબ છે અર્ધખિલ્યાં
---રેખા શુક્લ

તોફાની નૌકા છે મઝધારમાં તરે છે
સાગરના અસ્તિત્વમાં જઈને સરે છે
-----રેખા શુક્લ

હસી ખર્યા

મસ્તીના આંસુઓ પર્વે હસી ખર્યા
પંખીઓના સંસ્કૄતિ મેળે ફુલ ખિલ્યા
---રેખા શુક્લ