સપનું

સ્મરણ માં સપનું છળ થઈ ભળ્યું, લ્યો આખર મુલાકાતી નું વળગણ થઈ મળ્યું

કોઈ કહે મૂંઝવણી મીઠ્ઠી થઈ ફળ્યું. અરે આંસુ ઠરી બરફ મહીં એ વિસ્મરણે ભળ્યું

---રેખા શુક્લ

चल पडेंगे....

सिर झूकाओगे तो पत्थर देवता हो जायेगा

ईतना मत चाहो उसे वो बेवफा हो जायेगा

हमभी दरियां हैं हमे अपना हुन्नर मालूम हैं

जिस तरफ भी चल पडेंगे रास्ता हो जायेगा

मैं खुदा का नाम लेकर जी रहां हुं दोस्तो

झहर भी इसमें अगर होगा तबाह हो जायेगा

रूठ जाना तो मुहोब्बत की अदा हैं मगर 

क्या खबर थी मुजसे वो इत्ने खफा हो जायेगा

----अंजान 

"વાઈટામીન આઈવી" આજકી તાજાખબર

કેમ ફોસ્ટર હોમ બાળકો બદલતા રહે છે ને મા-બાપ  વૄધ્ધાશ્રમે વધ્યા છે

સંત તો અરે હવે ઘરે આવે છે ને જંગલ માં ગુરૂ કોઈ હવે ના વસ્યા છે !!

ગલૂડીયાંને બચોળિયાં ના ઘર બદલે છે, મકાનમાં બંધ માનવી વધ્યા છે

વાર્તા ઓનલાઈન વંચાય ને રામ સીતા મંદિર થી ટી.વી માં વસ્યા છે !!

વાંચશો ત્યારે રામ રામ, બાકી મુખે થી સાંભળ્યા કરીએ રાધે - શ્યામ 

અટપટી ને અનુપમ વાતુ -જાતુ ને ભાતુ જોઈ સૂતા રહે  છે ઘનશ્યામ !!

ડ્રાઈવર લેસ કાર ને ઉડતી કારે, સ્પેસશીપ માં જઈ આવાનું પરગામ 

ગુગલ કરો ને "વાઈટામીન આઈવી" ચડાવો આજકી તાજાખબર શ્યામ !!

-----રેખા શુક્લ  ૦૭/૧૭/૨૦૧૮

'અહમ બ્રહ્માસ્મિ

પડી જાય છે દિલ કોઈથી છૂટુ અહીં કોઈ થી
ને ભૂલાઈ જાય છે જનેતા કોઈ ભૂલીને કોઈથી

માફ કરવું સહેલું નથી,  તેથી રિસાયું કોઈથી
આગળ વધવું ના વધુ જીવનમૄત્યુ ન કોઈથી

પ્રસુતિની વેદના ના સમજે માત્ર પુરૂષ કોઈથી 
લાંબી કપટી સોચ કુશળની દર્દ સહે ન કોઈથી

મેન્યુપુલેશને નબળી સમજ તુજની છે કોઈથી
ના ઓળખે જનની રોટલો, ઓટલો હૂંફ કોઈથી

દુઃખ છે માત્ર સ્ત્રીએ જ કાયમ સહેવાનું કોઈથી
કારણ 'અહમ બ્રહ્માસ્મિ' શિખર સર છે કોઈથી

----રેખા શુક્લ 

उतु-अक्षु कुछ तो बोले..

कल्पनाको आकॄति मिले
नजरोंको नजारां तो मिले

कब तक संभल के चले ?
फिर शायद मिले न मिले
---रेखा शुक्ला

લીલી વાડી અને લીલા લહેર

જીવનમાં અસંતોષ થઇ આવે એવી તો અગણિત વાતો બનતી જ રહે છે.

પરંતુ કોઈ દિ’ જરા શાંત ચિત્તે બેસીને વિચારીએ તો આવું ય થઇ આવે, હોં!

- સૌમ્યા જોશી

બસ...લીલી વાડી અને લીલા લહેર 
આજે જીવનબાગના ફુલ છોડવાઓની માવજત કરતા કરતા કવિતા નામે કલ્પતરૂ

“તોય આ જિંદગી સરસ રહી“

ટેરવાં ના સ્પર્શે કર્યું વાંચી જસ્ટીફીકેશન...!!

હૈયા ને આવે સપનું રૂબરૂ હાસ્તો મળવાનું

છબીમાં મોરલો નાચે જોઈ રીએક્શન ...!!

બુધ્ધુ થઈ  ના ગોત,  હજુ નથી ખોવાઈ

તસુ તસુ હીરલા માણેક છે તપ્યાં પિંખાઈ

તુ જ તો શોધે તુજ ને રોજ નવું ક્રીએશન...!! 

માયા ઝૂલે બાઝી સાંકળ...... પોકળ મંજીલ આગળ

તડકાનો ઉતારો બર્ફીલા રણમાં પગલાં પાછળ ઝાંકળ

--રેખા શુક્લ 

આ તો શિકાગો છે, વિન્ડી - સિટી ને કાતિલ ઠંડી દર શિયાળે 

મારું બાળપણનું ઘર યાદ આવે. ક્યારેક સપનામાં રૂબરૂ જઈ 

પણ આવું. મસ્ત મજાનો કૂણો તડકો ચળાઈ ને આવતો હોય. કરેણના ફૂલ નું ઝાડ બાજુમાં બેઠું બારમાસીના ફૂલો સાથે ગેલ કરતું લળી 

લળી વાતુ કરતું હોય. આસોપાલવના કૂણા પાંદડા હસતા હસતા 

ટપકાં મૂકતાં હોય. શાલ ઓઢીને બેઠેલી નાનકી આંખો બંધ કરીને 

તડકો માણતી હોય. ને ઝીણહદી કંઈક ગણગણતી હોય...એને ગાવા નો બહુ શોખ...હજુ પણ રોજ ગાય એના ઝીણા મસ્ત અવાજમાં 

તમને એમ થાય કે સાંભળ્યા જ કરીએ. 

હરીશભાઈ જગતીયાએ  કેહલું કે હા જે પાસે નથી તે વધુ યાદ આવે. 

થાકેલી હશે, ઝુરેલી હશે ને ઝુકેલી હશે..પાંપણો તારી ઝાંઝરના રવે ટહુકેલી હશે..

સઘળુ તો યાદ કરીને રાખ્યુ હતુ રુમાલમા, જોજે મા પાછુ વળી એમા દિકરી મુકેલી હશે...

પરણીને સાસરે આવો ત્યાર પછી નવા ચેપટર ની શરૂઆત થાય એમાં ગમો ને અણગમો વત્તા-બાદબાકી ની જેમ !! ના જાઓ ત્યારે આવે 

યાદ ને ગયા પછી જીવ તો કામ-ઘર-વર ને બાળકોમાં જ હોય...

એટલે ક્યારેક વિચારું કે મન ને શું જોઈએ છે તે નક્કી કરે એટલી જ વાર બાકી શોધો ભગવાન તો ભગવાન મળે. મન ને વસવસો કરવાની 

આદત હોય છે. જંપે નહીં ને જંપવા દે નહીં.

દીકરો આવે તો દીકરી જોઈએ...કબાટમાં સમાય નહીં તોય કંઇ પહેરવા નથી શોપિંગ કરે જ છૂટકો. ઓલ યુ કેન ઇટ..તો પૈસા કર્યા વસૂલ પણ પછી ડાયટ સોડા લઈ માની લે કે રોજ રોજ કંઈ બહાર થોડા જમીએ 

છીએ !! બધા એમ જ કરે કોઈક જ માને કે  પેટ થોડુ પારકું છે ?? અરે નાનપણથી તો ટેવ પડાવવામાં આવી હોય કે થાળીમાં પીરસેલ બધું 

ખાધા પછીજ ઉઠવાનું. એજ રીવાજ એજ મજા એજ સમજણ એજ ચીલાચાલુ વાતો. એમાં આવ્યું ગુગલ ને ફેસબુક .. કંઈક ગમતું કંઇક નવું કંઈક છોભિલું ને કંઇક અનેરું જાણવા મળે... મન હવે દોડે ચારે દિશા માં ને વિચારે તરસ તો ઘણી રેહવાની જ છે... બધું બધા ને ગમતું તો પણ ઘણું છે... આ જિંદગી ઘણી સરસ છે. ભલે બધાની તરસ અલગ છે પણ 

જિંદગી બધા જીવે છે...મ્હાલે છે, માણે છે. સારા નરસાં પ્રસંગે પહોંચાય ન પહોંચાય તેવું પણ બને ને મન ખેદ અનુભવે. પણ ફેસટાઇમ કરો એટલે મળ્યા જેટલો જ આનંદ અનુભવો. કોઈ ના સપના પાર પડે મહેનત ને લગન ને ઇશ્વર મૂકે માથે હાથ સર્વ ના માથે. સર્વ શ્રેષ્ઠ યુગ માં ઘણા ટેલેન્ટ્સ જોઈ ને દિલ ઝૂમી ઉઠે. કવિ સંબેલન ગામે ગામે થાય...નવોદિત માન સન્માન પામે ને કંઈક ગુમાવ્યાં છંતા કંઈક પામ્યાનો સંતોષ અનુભવે. જિંદગી ભલે રહી તરસી થોડી સરકતી રહે છે યાદો થોડી થોડી પણ સૌને ગમે છે જીવવી આ જિંદગી.

---રેખા શુક્લ

जब से तुम्हारे नाम की मिसरी होंठो से लगाई हैं मीठा सा गम हैं और मीठी सी तन्हाई हैं  !!

Apana ghar