શુક્રવાર, 11 માર્ચ, 2016

हाय रब्बा ....हाय दैया

उनकी याद मे गुमसूम
वो युं ही मुस्कुरा देते हैं
जब याद मे वो आया करते हैं
लोग पूछे के वो कौन हैं ? 
वो शर्मा के मुस्कुरा देते हैं
नाम होंठो पे आ न जाये ये सोचके
दांत मे चुनर लिये घुंघटा कर लेते हैं
आंखे शराबी काफी नहीं के 
वो शरारत कर लेती हैं 
हाय रब्बा बोले होठ तो 
लट गालो को चूम लेती हैं
डाली डाली पे झूले पत्ते हंसके
झूकी डाल पे फूळ लबो को छेडे हैं
झूमता पान करता मनमानी 
आंचल उडा ले चले करे छेडछानी
भागी नंगे पांव दौड के   
वो पथरीले झरने से गुजरके 
भूल आई अपनी गगरियां 
पूछे, छेडे अब सारी सहेलियां
----रेखा शुक्ला :::::::::::::::

कभी न देखा ना मिले फिर भी .........सपनो के शहेनशाह को
याद से खो गई अपने आप को छू लिया तो क्या करेली पगले को 
---रेखा शुक्ला

બુધવાર, 2 માર્ચ, 2016

સ્વર્ગ નામે બોક્સમાં કે મંદિર નામે બોક્સ માં ઇશ્વર ?

જુઓ બોક્સ સાઈઝ્માં બોક્સ ના નામ અલગ છે
તમને ખપે ના ખપે તો પણ પૂરાવું પડે છે (૧)

સગપણ નામના બોક્સે ઓળખાણ ભરી મૂકી છે
ગોળ પીઝા ચોરસ બોક્સે ભૂખ ભરી પડી છે (૨)

ડોક્ટર આપે લખી મોત નામે દવા ભરી જડી છે
ઘુંઘટે શરમ છૂપી ને કફન બોક્સે દેહ પડી છે (૩)

ઝીણકા બોકસે વીંટી નહીં પ્રપોઝલ ભરી મૂકી છે
ગંગા-જમના નીકળે છે રડે પર્વત તો મળી છે(૪)

કૂદકાં મારી ભાગે માછલી સાગરે બોક્સે જડી છે
લીધા શ્વાસ કોખે ત્યારે જગત બોક્સ માં રડી છે(૫)

મારે ટપલી શીખે રડતા લીધા શ્વાસ હ્રદયે ભળી છે
ઘર નામે બોક્સ માં લાગણીઓ વસી ઉછરી છે(૬)

વૄધ્ધત્વ રૂંવે આશ્રમ બોક્સે સમજણ થોડી પડી છે
માળા નામે બોક્સ્માં વ્હાલ પંખીડે અડી છે (૭)

ઘર બદલ્યુ વિદાયવેળાએ સાસરિયે સગાઈ છે
મંડપ-સ્તંભ-ચોરી ફેરા, બંધન-વ્હાલે વળગી છે(૮)

સઘળું છોડી કબરે કે કળશે અસ્થીમાં ગૂમ બળી છે
સ્ટેશન સ્ટેશન જર્ની ફરતી કરાવે ટ્રેન વળી છે(૯)

જીવ પ્રકાશી ઝળહળે રે બ્રહ્માંડી બોક્સમાં ભળી છે
જ્યોતિ નામે આંખ કરે અવલોકી ને ઠરી છે(૧૦)
----રેખા શુક્લ

ગુરુવાર, 25 ફેબ્રુઆરી, 2016

સમય

સમય ઉપર સમય દીધો, ચાલતો રે ગયો સમય 
ભાગતો રે રહ્યો સમય,  નિરખતો આયનો સમય 
કિરણ થઈ ઉગ્યો સમય, કિર્તી થઈ વધ્યો સમય
નામ બન્યુ કવિતા તેનું, કંગન બની કાંડે સમય 
ગોધૂલ વેળા વાળાનું ટાણું, ચાલો સંગ રે સમય
ડોકી ગયું આકાશ બારીએ, અજવાશનો છે સમય
પ્રથમ પાને શ્રીગણેશ, કંકુ પગલા પાડ તુ સમય
કરિશ્મા કુદરતી, સંજોગ રમાડે રમત અરે સમય
રોતુ હસ્તુ ઉંઘમાં સપનું, રંગ-બેરંગી થયો સમય
હાંસિયામાં ઘૂંટુ નામ, ગર્ભમાં છાનુ હસાવે સમય
----રેખા શુક્લ

બુધવાર, 24 ફેબ્રુઆરી, 2016

કોઈ આવ્યું નહીં

સાંજ ટપકતી રહી રાતે કોઈ આવ્યું નહીં
ડોકાયું આકાશ બારીએ કોઈ આવ્યું નહીં 
કોફી કપમાં ઠરી પ્રતિક્ષા કોઈ આવ્યું નહીં
પંખી જ ગાઈ પોઢી ગયું કોઈ આવ્યું નહીં
---રેખા શુક્લ

શનિવાર, 20 ફેબ્રુઆરી, 2016

चांदनी की कसम

मौजो में तेरा चेहरा देखु
फूलो मे तेरा नाम देखु
बोल दो ना अब ना पलक झपकु
छु लो ना...!!
सांस लेते ताज की कसम 
केह भी दो ना..!!
मुहब्बत के राझ की कसम
शायद मैंने ताज को मूड के देखा होगा की फिरसे वापस आ गई
गर धडकना या आंसु बेहना बंध हो गया तो 
प्यार क्या मैने खाक किया है?
एहसान मंद हैं हम !!
देखो ना हमसे कुछ और कहा नही जायेगा हैं ना
पानी से बनी मूरत हूं रो पडी तो बेह जाती हूं हैं ना 
ऐसा बोलाना आपको हमसे प्यार हो गया हैं 
इस उम्र मे मरने का इरादा क्या पक्का कर लिया हैं 
फिसल गया पांव तो चोरी चोरी मुस्कुरा रहे हो
खुशी के चक्कर मुजे आ गए तो आप क्यु रोने लगे है 
कहां मैं कहां आप हो क्रिष्ना मेरा तो शिवजी से नाता हैं
मिलके पा ली जन्नत, चांद को दी चांदनी की कसम हैं
----रेखा शुक्ला

શુક્રવાર, 19 ફેબ્રુઆરી, 2016

માનસી

માનસી મુજ ને કહે લોકો ને થાય કે ઉડતી ફિરુ મળે મોકો
એક અધુરી વાતને વધારે લોકો જરાંક જો મળી જાય મોકો

સિધ્ધ તો કરવા ને સપના ફૂલો ને પણ કચડે વિના મોકો
અડગ રહી ઉભા રહે થોર લોકો જાણી જોઈને ખોળે મોકો

રૂદન કે હાસ્ય તેથી છૂપાવે લોકો ભૂંસાવી નાંખે મળે મોકો
મા વગર ન મળી શિખામણ કે ના ભાળ્યું માન ને મોકો

ધબકતું કેમ રહ્યું છે હૈયું થઈ જાય બંધ રાહ જુવે છે મોકો 
તો પણ ક્યાંથી ખોવાશે મુજની અંકિત છાપ ના ખોળો મોકો
----રેખા શુક્લ

રવિવાર, 7 ફેબ્રુઆરી, 2016

પરિચય.......

શબ્દોના જ પરિચય નો સંબંધ છે
લાગણીઓ હ્રદયની હંમેશ અંધ છે
ક્યારેક ખીલે છે ફુલ પાનખર માં
પ્રસંગોને ન હોય બંધ કોઇ સંબંધમાં
ઉર્મીઓના સરવાળાને જાકારાની બાદબાકી
ખુશીઓના ગુણાકારો ને દુઃખની ભાગાકારી
મળશું-મળશું જલ્દી મળશું
આશની જલતી એક ચિનગારી
પ્રતીક્ષાની પળોને ઝાંઝવાના નીર
ઉમટતા તરંગો ને હૈયાની કિનારી
માન્યું સુખ નું ઝાડ ને બાંધી પાળ રૂપેરી
આશાના બિલિપત્રો ને હકીકત ના મહેશજી
શ્વાસ ના શ્લોકોના રૂપકડાં ધર્યા ફુલો
સંબંધોની પુજામાં પ્રસંગોની યાદગારી
-રેખા શુક્લ


Rare
Ones
Supporting 
Entire life

વીંડી સીટી ના નગ્ન વૄક્ષો પર ખાલી માળા અકબંધ છે 
ને ચકલી ને ક્યાંથી ખબર કેમ પાંદડાઓ ખરી પડેલ છે 
----રેખા શુક્લ