શુક્રવાર, 1 મે, 2015

અલંકારો ની શોભા

મુંછાળા મરદનો ઘેરા સાદનો ઘાંટો
સરકતી ચુંદડીએ પગમાં વાગ્યો કાંટો
...રેખા શુક્લ
શૈશવના સંભારણા ને યૌવનના શમણાંઓ
કલ્પનાના મિનારાં ને હકીકતના પીંજરાઓ
----રેખા શુક્લ
ગુંજન દિલમાં ગુજરાતનું ને કવિતા ની કેડી લઈશ
તું આવ જરા ઓ'રો, હું તુજ રંગમાં રંગી લઈશ !
---રેખા શુક્લ

સૂરશબ્દના અલંકારો ની શોભા છે ન્યારી
સજ્જનતા ને સૌમ્યતા પ્રભુને પણ પ્યારી
---રેખા શુક્લ
મળે ગંગાજળ ઘર બેઠે તો મરવાનું મને પસંદ છે
મળે રસપાન કવિતાનું તો કવિ સંમેલન પસંદ છે
----રેખા શુક્લ

Line Sister


પ્રિય Line Sister કહીને રે અજાણી થઈ ગઈ
રસ્તે રઝળતી વાર્તા ની કથા અધૂરી થઈ ગઈ
ફૂલો ખીલ્યા ડાળે કંટક પર્ણ વિહોણી થઈ ગઈ
બુંદ બુંદ છલકાતી ક્યારે મીટર મીટર થઈ ગઈ
શબ્દો ની કરામતમાં હાંફી હુંફ કવિતા થઈ ગઈ
હસતી રડતી રમતી ગમતી પરાઈ જ થઈ ગઈ
---રેખા શુક્લ

સોમવાર, 20 એપ્રિલ, 2015

છમાછમ


રંગ સરનામે પીંછે થતો, આલાપ ચિત્રી
ઉકળી ને ઉગ્યા કરે છે વેલ ફરતી ફરતી


કંઠે પ્રાર્થના, પગલી પાડે રમતી રમતી
નજરૂં બોલે, સ્તુતિ કંઠત્સ માં તુંજ હસ્તી


ગોળ ગોળ ફરતું રે કક્કાનું ગામ ચલતી
ઠેસ લૈ છંદનું નામ ને છમાછમ નાચતી
....રેખા શુક્લ

શુક્રવાર, 27 માર્ચ, 2015

સુઝી નો જીમી


બરફ જોઈ ને કૂદાકૂદ કરતો જીમી ભાગે ને સુઝી એને ભાગવા પણ દે. ટપટપ ટપકતાં સ્નોફ્લેક્સ ને ઉંચે જોઈને ગેલ માં આવી જાય. જીમી ભીનો થઈ જાય ને આખું શરીર ખંખેરી પાછો રમે.સુઝી ને જુવે, બહાર રમતા બાળકો ને જુવે ...ડાળીએ બાઝેલા સ્નો ને જુવે..એવરગ્રીન બુસીઝ માંથી બરફનું ગચ્યું ખર્યું ને જીમી બી ગયો ને સુઝી ખડખડાટ હસી પડી...ધીમે ધીમે સ્નો હવે મેલ્ટ થઈ રહ્યો છે તે જીમી ને સુઝી બન્ને એ બારી માંથી જોયું... ફરી એજ બુસીઝ્માં કઈ સળવળાટ થતો જોયો..કુતુહુલતા પૂર્વક જીમી જોતો હતો એક સસલું ડોકિયું કરી ને પાછું સંતાઈ ગયું વિકેન્ડમાં અંકલ આન્ટીને ત્યાં જવાનું થયું ત્યાં તો ટોમી સાથે ખૂબ ભાગંભાગ કરી. હવે થોડી કૂંપણો ને ભીનું ભીનું ઘાંસ ચોતરફ દેખાય છે...જીમી કૂતુહુલતા વશ આમ થી તેમ ડોકુ હલાવી બધે જુવે છે..વિન્ડી છે તેમાં તેના વાળ ઉડી રહ્યા છે પણ એ હવા ને ક્યારેક આંખો બંધ કરીને માણી રહ્યો છે. બાજુમાં સુઝી બેઠી છે તેની નજર ટુલીપ્સ ની ઉગતી કૂંપણ પર પડે છે...ફાઈનલી ફ્લાવર્સ ...ત્યાં તો જીમી ભાગ્યો સામે વાળાની બુસીઝ માંથી ડોકિયું કરેલું સ્કંકે તેની પાછળ....સુઝી ચિલ્લાઈ જીમી નો...જીમી નો...જીમી સ્ટોપ...જીમી કમ બેક...આમાં સ્કંક ગયું ગભરાઈ નેજીમી ની આંખમાં સ્પ્રે કરી ગયું...જીમી ની આંખો લાલ લાલ થઈ ગઈ ને સ્કંક ની સ્મેલ એટલે ટોમોટો જયુસ થી નવડાવ્યો..આખુ ઘર હજુ સ્મેલ થી ગંંધાય છે...જીમી ની આંખો ધોઈ ધોઈને સુઝી હજુ દાંટતી રહે છે...આઈ સેઈડ નો ટુ યુ ..!! નાઉ લુક એન્ડ લીસન નો મીન્સ નો ! જીમી એની પીંક આઈઝ થી સુઝી સામે જુવે છે ને પવનના વાયરે ઉડતા વરસાદના બુંદો બારીના કાચ પરથી સરે છે તેને કુતુહુલતા થી જુવે છે...યસ જીમી ઇટ્સ રેઈનીંગ વી આર નોટ ગોઈંગ આઉટ ટુ ડૅ..!! કહી તેને પંપાળે છે...સુઝી એની બુક વાંચે છે ને જીમી ને પંપાળતી રહે છે. 
---રેખા શુકલ 

મંગળવાર, 24 માર્ચ, 2015

કરું છું યાદ


વળાંક પર સ્થગિત ક્ષણ ને કરું છું યાદ
સમયનો ભેજ નહીં, રૂવે આંખો કરીને યાદ

સંબંધના તણાવની તિરાડોમાં ભરું છું યાદ
પૂરી ને સ્મિત ની ભેટ, રૂવે દિલ કરીને યાદ

ઇર્ષા કરે છે બરફ અહીંની વસંત કરી યાદ
અરે એટલે જ તો તેની રાહમાં ઝંખુ છું યાદ
----રેખા શુક્લ ૦૩/૨૪/૧૫

આયખું માળખું


સભાન સ્વપ્નું હાથ લંબાવી સમજાવે સાનમાં...
સોના મહોરું જોઈ દંગ લોગ છ્ળી ગયા ને ....
બિંબોની સાથે બિંબ માયાજાળમાં ભળી ગયા....
કાંકરિયાળા ઢોળાવે હળવે ખુલ્લા દાઝતા પગમાં
ધડબડ ધડબડ આમેય તો ગબડવાનું ઢાળમાં ને
ગતિનો મંત્ર ગોખવાનો, ક્ષિતિજ બહોળી ભાસમાં
આયખું માળખું, ઝૂલતો ઝૂલો સમાયો આંખમાં ને
---રેખા શુક્લ

અરેરે ફસ્યું...!!


પાષાણો થકી પર જઈ પરમ ને જો અડકી શકું
ગોરંભાયેલું પજવ્યા કરે શરમ ને શે છોડી શકું

પીધો ને પાયો પરસ્પર કસુંબી જામ માણી શકું
સ્નેહનો કોરોય એકેય હર્ફ બોલી ને શે માણી શકું

માછી ના નસીબ સમ જાળમાં ખાલીપણું ફસ્યું
ધૂળધાણી સ્વપ્ન ના જાળમાં અરેરે ઝીલી શકું
----રેખા શુક્લ