હું થઈ જાંઉ બરફ

પાણી ને લાગી'તી તરસ,ઠંડી ફૂંકતો વરસ્યો બરફ;

બરફ પાછલી ઠંડી લઈને, ધરણી ને ચૂમ્યો બરફ;

ચાલ્યો જા ને બરફ તું, ગરમ રૂમમાં હું થઈ જાંઉ બરફ

---રેખા શુક્લ

મીંઠુ ચડ્યું, ગણપણ ચડ્યું, ઉપરથી ચડ્યો ક્ષાર;

ઝાપટ ઝાપટ કર્યા કરું , ખંખેરૂ જાત નો ભાર !!

ખાલી બોક્સ માં અક્ષરો ભરેલા કાગળિયા ઉડે

---રેખા શુક્લ

ભીતર ભીતર મનડા માં તરંગો થઈને જડે !!

હઉકલી કરે પગલાં પગલાં આવી મુજને અડે

પાછળથી ભરે બથ કે ટિંગાઈ જાય જોઈ કે રડે

---રેખા શુક્લ

છૂટ ગયા

દરબાર છોડ દિયા

ઘરબાર છોડ દિયા

પરવાહ કી ફિરભી

પરિવાર છૂટ ગયા

નતીજા શોહરહતે

દરગાહ લૂંટ ગયા 

---રેખા શુક્લ

બોલ રે વસંત !!

પિયુ પિયુ પપીહા બોલે ને

મોરલીના સૂર ફૂટે છે

ઝાંકળ નું એક ઝુંડ થૈં

મુલાયમ ઘાસ લૂંટે છે 

છમછમ નિતરે ટપટપ

વરસી શબ્દ ગઝલે ફૂટે છે

----રેખા શુક્લ   

ગ્રીષ્મ નું ગીત

ચાલ જઈએ હવે ગ્રીષ્મ નું ગીત લઈને

થંડી ને તગેડી ને હૂંફાળા ગીત થઈને 

---રેખા શુક્લ

જિંદગી છોડ દેતે હૈ જિસ્કે લિયે હસતે હસતે

વો કેહતે હૈ નિંદ ન કર બરબાદ હસતે હસતે

---અનુરાધા રાજપૂત

હાથ ખુલ્લા હોય તોપણ કોઈ ના પામી શકે! 
છે ખરેખર બંધ મુઠ્ઠીની કરામત જિંદગી,
લાભ લે ઈન્સાન એનો, છે ખુદાઈ હાથમાં! 
ચાર દી' તો ચાર દી', પણ છે હકૂમત જિંદગી.
-શૂન્ય પાલનપુરી

कोई खुदा

चीखें भी यहाँ गौर से सुनता नहीं कोई;

चराग लेके रोशनी को ढूंढता नहीं कोई;

सफर मे राहदार छोड साथ चलता नहीं कोई

अय मेरे खुदा इतना तो इन्तहा लेता नहीं कोई

---रेखा शुक्ला

ओढा दो कफन अब

गुंज रही हु तेरे दिल मे मै सजधज के

थामलो मुजे जिगर मोहे राझ बना के

मेरा नसीब हैं केहने को तो करीब के

दफनादो यादो को चिता मे जला के 

-----रेखा शुक्ला

TIA Stroke

રોકાય નહીં તો શ્ટ્રોક થઈ ને ડોકટર ની ભાષા માં ભેળવી દેવાય...તમારું ધ્યાન રાખો કહી ને સલાહ સૂચન દઈ દેવાય..રોજ રોજ લોહી ઓછું થાય ...નસો તૂટે કે ખેંચાય તો તે ક્યાં દેખાય ?માત્ર અનુભવાય જ...કેહવાય ઘણું ઘણું તેને પ્રેમ કેહવાય બાકી ફરજ ને કરજ તો એક પક્ષે જ ગણાય. ફૂલ થઈ ને ભલે જન્મો પણ પથ્થર થઈ ને જીવતા શીખો તેને ડીપ્લોમેટીક કેહવાય ?

આંગળીથી પીલ બોક્સ માંથી પીલ્સ પણ ના નીકળે  તેને ઘડપણ કેહવાય....રોજ રોજ નર્સ આવી ને લોહી લઈ જાય કારણ કે શબને જીવાડવાના છે કે બીલ ના ચાર્જ વધારાય ? 

સગા આપે શૉક તો તેને મીની સ્ટ્રોક ના કેહવાય ? બંધન થઈ ને વળગે વ્હાલ તો તેને શું કેહવાય ? વિચારે ચડેલી રેવતી ને દિકરે એ જાણે અચાનક જગાડી "શું વિચારો છો મમ્મી?" "નાના જ રહો બેટા" કહી ને રેવતી પડખું ફરી ગઈ ! "સૂપ ને સલાડ ખાઈશું ને ચાલો હમણાં ડોકટર આવશે તપાસવા મમ્મી થોડી વાર આ લોબી માં તો આંટો મારી આવીએ ..."

બોક્સ માં જીવો તેને ઘર નું નામ દેવાય...બહાર ના બોક્સ ને વર્ક પ્લેસ-શોપિંગ સેંટર-મૂવી થીયેટર કેહવાય ...બિમાર નુ બોક્સ તેને હોસ્પીટલ કેહવાય...છેલ્લા બોક્સ ને કોફીન કેહવાય !

હવે બોક્સ માં ગૂંગળામણ અનુભવાય છે...ફરી એજ વિચારો ...સામે ઉભી કરતી છોકરી ને જોતા "થેંક્યુ" કહી ચૂપચાપ સૂપ-સલાડ પતાવે છે...કારણ કોઈ ને જણાવાનું નથી શું શું થાય છે.

બાજુમાં થી ગોકળગાય જેવું કઈક ઉડ્યું...ચળક્યું તે લાઈટનીંગ બગ હશે...ઓહ આ બરફ ક્યારે પડ્યો ને કેટલા દિવસ થયા હશે મને અહીં આવ્યા ને? કાં તો બધું સરખું કરી દે ભગવાન કાં તો મારી જાત ને પણ ભૂલાવી દે. 

---રેખા શુક્લ