થાળ....મીસ યુ....

ફૂલ થૈ ને ફૂંટતું રોજ જાગરણ 

આંગળી ના ટેરવે નોલેજ પારણ 

રાતને ફૂંટે અંકુર થઈ ને ઉગે ઝાંકળ

મન ભરી ને માણે સૂરજ ભરીને થાળ

----રેખા શુક્લ

બિકિનિ અમથી પેહરે, જુઓ તો નામ ની પેહરે

તીરછી નજરથી ઠહેરે, વ્હિસ્કીની દુર્ગંધ ચહેરે

તોય કહે શાણા મા'ણા નાઈસ તુ વોન્ટ ટુ મીટ યુ

ઓસમ લુક્સ ઇન મિનિ સ્કર્ટ ટુ સોરી ટુ મીસ યુ

----રેખા શુક્લ

ગયા

લાગે છે કેટલા વરસો પછી ભળી ગયા

ક્યારેક જ્યારે વરસોમાં કેમ છો પૂછી ગયા

શહેર નો લાગ્યો ભાર વરસો ખમી ગયા

ઘરમાં પૂછાયું ને તો દોસ્ત થઈ નમી ગયા

પગેરૂ સાથિયા આવી હથેળી માપી ગયા 

અમથા વ્હાલે બસ આંગળીઓ ચાંપી ગયા

ભડકા નથી દઝાડતા બરફ ઠારી ગયા

ઉઝરડા અભિનયના વ્યવહાર મારી ગયા

યાદ હજુ કેમ તાજી પાછી કરાવી ગયા

ગણ્યા માન્યા તો ય સોડિયમ નાંખી ગયા

--રેખા શુક્લ

વ્હાલ

ટપટપ ટપકી ફરે અટકી કરે વ્હાલ

વાયુ સંગ વહેતું મોકલું મા નું વ્હાલ

સૂરજ જેવું રૂપ ધરી ફરી વળે વ્હાલ

કેવા અક્ષરના રોજ રાતે આગિયા ફરે

રાત આખી મૌન હાલરડાં મીઠા ગાય

ઉંઘમાંય ગગનગોખથી તારલિયા ગાય

ગદગદિત સ્વરે ચરણસ્પર્શ આવી કરે

કેવા અક્ષરના રોજ રાતે આગિયા ફરે

---રેખા શુક્લ

ધીમા ટકોરા

અંતરીક્ષની બારીએ આકાશી ઓઢી ચાદરે

સાવ અનોખી દુનિયા હતી ગામને પાદરે 

સૂતરના તાંતણે પાકા બંધાતા સંબંધ આસરે

નિંદર તોડી રાત જાગે ઠાલા વળગે બાપરે

કોણ આવી મનને કમાડે દેતું મીત નું દસ્તક

કોણે આવી ગીત ગાયું મારી પ્રીતનું મુક્તક

છાનો પગરવ સાંજનો શબ્દો ધરે હવે સાંજ

ધીમા ટકોરા, હળવા કદમ માંડે ઘેરાતી સાંજ

---રેખા શુક્લ

પળો....

પળે પળે પાળો પળો...પળે પળે પલળે પળો

વધતી જાય ઘટતી જાય આ તે કેવી સાંધતી જાય

વડવાઇ પર ચઢી વેલ બસ પળમાં વળગતી જાય

પલળે પળો... પલળી પલળી પામો પળો

----રેખા શુક્લ

પળો
ક્ષણોની પોટલીમાં ભરી સુખ દુઃખની પળો
આવતા જતા નજરે પરિક્રમા કરે કૈં પળો
જિંદગીના નાના-મોટા ડૂમા સાચવે પળો
રમતે ભમતાં ખડખડાટ હાસ્ય ની કૈં પળો
ખોબો ભરી ને રડ્યા એવા સ્મરણ ની પળો
ફ્રેમમાં મઢાઈ મલકતી ક્ષણો જોવાઈને પળો
----રેખા શુક્લ

કેવો સંબંધ થઈ વરસાદ ભીંજવે !!

પાણી વિનાની તરફડતી રંગીન માછલી !!
પહેલા બની આદત પાણીની તો થઈ માછલી
આદત બની ગઈ જરૂરત સોચતી થઈ માછલી
વધ્યો સંસર્ગ પાણી થી જીવે જિંદગી માછલી !
---રેખા શુક્લ ૦૨/૦૪/૨૦૧૪

વરસાદ આવ્યો વર..સાદ લઈ ના ધરાયો
બુડબુડ ભરાયો ઘડુલો ત્યારે જઈ ધરાયો
--રેખા શુક્લ

બરફ

ઉષ્મા થઈ રોયું વાદળે થી...ઠરેલા માનવી પર આંસુ ..જાણે બરફ નું ફુલ ચઢે !! 
ને ચણોઠીના ઢલગે વળગી હસ્તા હસ્તા રડે બચપણ અડી અડી !!
-રેખા શુક્લ

વવાઈ ગયો લાગે છે બરફ વરસો થી જમીને
છવાઈ ગયો ફરી છે બરફ વરસોની જમીને !
અહી ફૂલ બરફ...માળો બરફ...માનવી ને
જ્યાં જુઓ ત્યાં ચાદર મળે સફેદ જમીને !
ક્યાં થી લણું બરફ પાકો પડતો રહે જમીને
સુકી ડાળો સુકા વૃક્ષો ઠંડાગાર ઉભા જમીને
----રેખા શુક્લ ૦૨/૦૪/૨૦૧૪