સપના

સપના ના મિનારા ઉંચા ભલે હો
સપના ને કોઈ દિ નથી હોતી પાળ હો
તોય મારું વ્હાલ ઉભરાય ત્યારે...
મુકે છે માંઝા સપના નથી ઝાંઝા હો
---રેખા શુક્લ

પ્રેમ એક બાળ છે

પ્રેમ એક બાળ છે પ્રેમ એક બાણ છે

પ્રેમ નું બંધન છે પ્રેમ પિતાની ભાળ છે

તોય પ્રેમ બસ ચૂપ છે હા જો ગુલામ છે

પ્રેમ ને પણ જાણ છે તેથી હસવાનું ભુલ્યો છે

સ્વાભાવિક છે પ્રેમ રડતો પણ નથી કેમ કે

પ્રેમનું ચલણ છે , પ્રેમ એક કારણ છે

યાદ પ્રેમ નું મારણ છે...હા પ્રેમ એક બાળ છે

---રેખા શુક્લ

એક રવિ

તડપ છે એક બાળ રવિ

કૂંપણ છે એક ભાળ રવિ

ધડકન છે એક જાણ રવિ

જીવન છે એક જણ રવિ

પ્રખર ઉગે છે રોજ રવિ

સગપણ છેને એક રવિ

---રેખા શુક્લ

मुकाम

વ્યાખ્યાનું અનુકરણ ને ઉપમા ની ચેષ્ટા કરતા છંદમાં ફરતી ગઈ
સૄષ્ટિ માં ડગલે ને પલગે રાગ ની પડખે શબ્દમાં રમતી ગઈ !!
---રેખા શુક્લ

होले से द्वार खोलदु

शबनम के आंसु मुंदलू

पलकोंके शामियाने मुंदलु

शम्मा तेरी बुझे तांके !

हद करदी सजके संवरके

आशिकको भेज मौसम

मौसमे हो आशिकाना 

ढुंढलाओ तो मेरे नयना

सुनके मेरा नया तराना

कीस मुकाम पे जिंदगी ले आई

ना हैं खुशी ना हैं गम !!

--रेखा शुक्ला

ગયો.....

ડોકટરની ઓફિસમાંથી નિકળ્યો ને સામે મળ્યો...
ઝુકેલ માથુ મળી નજરો તો જલ્દી નજર હટાવી  ગયો.....
મને હંમેશની આદત સ્માઈલ ની ફરી વળીને જોઈ ગયો...
ભોળી ભોળી આંખો તાકતી પછી પાછો વળી ગયો .....
પકડી હાથ લીધું બલુન ને ખુશ થઈ ગયો...
ઘાઘુ ઘાઘુ ખાખી પેન્ટ ને સફેદ શર્ટ માં વસી ગયો...
ઓટિસ્ટિક છે કે કેમ તે વિચાર છળી ગયો...
સાભાર નયને હસતી રહી પાડ પ્રભુ નો મનાઈ ગયો...
---રેખા શુક્લ

પોઢાડું પારણે

માથે ઓઢું દુપટ્ટો પ્રિતી છલકી આંખે

ખંજન ગાલે શરમ શેરડે મલ્કી પાંખે

મધુ મધુ સુગંધીત સ્નેહભીની ઝાંખે

અધરાતે મધરાતે વરી વળીને તાંકે

પાગલને પાગલ કહી વારે શે આંખે

ઓલ્યો પુછે ઘાવ વળગ્યો શે પાંખે

ફરીલે ઝુલાવી પોઢાડું પારણે ઝાંખે

હિંડોળા હલાવું રૂમઝુમ વસેલ આંખે

---રેખા શુક્લ

શ્વાસ વંદના...!!

ગોપાલનું શિશુસ્નાન ને, વીણાવાદિની વંદના

સપનાનું ઘરઘર રમે, રામસીત કરીલે વંદના

ભુલી શકે ના ખોળી લેજે વગડાનો શ્વાસ વંદના

તમારા સમ કહીને ચળી જશે છંદની છે વંદના

ડોલતો ડુંગર ઉમિયા કહેતો નૂતન તેની વંદના

અલમારી ના પુસ્તકે કેટકેટલી ગમતી વંદના 

--રેખા શુક્લ