કોઈ કોઈ

કોઈ સળવળે છે અહીં તહીં

કોઈ ચળવળે છે મહીં મહીં

કોઈ ટળવળે છે જરી જરી

કોઈ સળ પડે છે મરી મરી

કોઈ બડબડે છે ફરી ફરી

કોઈ પરવડે છે ખરી ખરી

કોઈ તરફડે છે જડી અહીં

કોઈ ગરબડે છે મહીં અહીં

----રેખા શુક્લ

સળ પડે

ખામોશ કિતાબ બંધ છે

ધુપસળી સંગ અંગ છે

પલળશે કેમ મ્રૄગજળ છે

સમજાશે ના કર્ણ બંધ છે

ઇશ્ક માં શ્વાસ અક બંધ છે

સળ પડે આકારે ઉશ્મા અંધ છે!!

---રેખા શુક્લ

કૄષ્ણસિંધુ

દિશાઓની પેલે પાર જીવનરાહ નું સંપર્કબિંદુ

સ્વનો સાક્ષાત્કાર કર્મના પગલાનું પ્રાર્થનાસિંધુ

ધરતીનો ધરું ને આકાશમાં ચરું તુંજ દિપબિંદુ

કેસુડાનું ફુલ અંતર ભગવું લઈ નામ રામચિંધુ

ઉધડશે દ્વાર અંતરમાં વાસંતી પંખી કૄષ્ણસિંધુ

----રેખા શુક્લ

ઝાલર ટાણે

ઉજ્જડ સીમ માં યમુના ભીંજાતી ભાળીશું

આવશે જો પુર તો વૃક્ષ વૃક્ષ થઈ ગાશું

કોરૂં હૈયું કોરી નજરું નાંખી થોડાંક જાશું

વટે માર્ગુ છીએ બારી બારણાં હા તાકશું

મૌનનો લગાવ તોય આંગણે આવકારશું

મર્મ નો ડંખ જાણી ભર્યું એકાંત ખોલશું

પુષ્પ પુષ્પ પરાગ ઝાંકળ થઈ ભીંજવશું

પર્ણ હથેળી વ્હાલ હળવેક થી હીંચશુ

ઝાલર ટાણે ગાયુ ઉભરાઈ વાવડ પૂંછશુ

ઘેરાતી સાંજના સોગંધ મોરપીંછે જડશું

---રેખા શુક્લ

વ્હાલા સપના બોલે

ખળ ખળ વહી ઝરણું શાંતિગ્રામ બોલે
ટહુકાઓ નું સિગ્નલ પડે તે જોઈ ખોલે

કૂંપણબાઈ હઉકલી કરી દરવાજો ખોલે
ઇશ્ક દરબારે મીઠ્ઠો હાંકારો ઝટપટ બોલે

મેધધનુષના પાટે સીટી મારી ગાડી બોલે
ભઈ ભીંજેલુ ગામ પર્વત પડખે જઈ ખોલે

ચલ ને વાવીએ કૂંણા વ્હાલા સપના બોલે
મીઠામધ અધરો સંગ અધરો વ્હાલ ખોલે 
----રેખા શુક્લ

મનમોજીલું પિંછુ

એક ઉડ્યું મનમોજીલું પિંછુ

ભીતર ની ભીનાશી લઈ પિંછુ

ભુલ કરી બેઠું શાયદ તોય પિંછુ

દિલે દુનિયા દોસ્તી કરી બેઠું પિંછુ

સહિયારા ભ્રમણ, વણાંક કરી બેઠું

ઝનઝનાટી કરી બેઠું એક પિંછુ

રંગબેરંગી પિંછી થી રંગાયું પિંછુ

ઉડ્યું એહીંતહીં મનમોજીલું પિંછુ 

---રેખા શુક્લ

માધવ

નભના નવલખ તારલિયા રમે રાસ

ગરબે રમે આજ રાધા સંગ કાન રાસ

**********************

ફોરમ થઈ પાલવ અડક્યો

શેરીએ માધવ આવી મલ્ક્યો

ફુલડાં વિણતાં વિ્છુડો ડંખ્યો

ઝબકીને જાગી પાંખડીએ વસ્યો

ઘુંઘટની આડે પાણીંડે છલક્યો

ભીંજાઈ લટ ને ચુનરે લટક્યો

બંસરીની વ્હાલુડી ધુને હસ્યો

ભાવુક ઘુંઘરીને છેડી મલક્યો

વરણાગી ચકરાવે ઘડુલો ચડ્યો

રાધા નો કાન હૈયે આવી વસ્યો

--રેખા શુક્લ