સુગંધ ઢોળું;

ખોબો ભરીને સુગંધ ઢોળું; 

વરસાદ બનીને વરસું

મહેંકતા માસે પલળે ટોળું; 

પરસાદ બનીને પીરસું

એકલતામાં પીગળે ભોળું; 

તુજ શ્વાસ બનીને જીવવું

મહેકતી વાતું એજી ખોળું; 

તુજ રંગીન સ્વપ્ને જીવવું

 ---રેખા શુક્લ

રતન ટપક્યાં

શાને આવી ઝંપલાવે શમણું; આમ તે કોઈ ના સતાવે

કેટકેટલું ભુસાવી છુપાણું; સતાવી કોઈ ના લખાવે !!

----રેખા શુક્લ

વર્ષા લાવી રાવ કે મન ને ના બનાવ

વરસે એવો બનાવ કે તન ને લાગ્યો ઘાવ

ભાવ નો રહ્યો અભાવ શાને વરસે લગાવ

...રેખા શુક્લ

રેતી ના રતન ટપક્યાં લજામણી ના ડાળે

ખુલતી ગાંઠ પાલવડે પતંગિયુ ના ભાળે

---રેખા શુક્લ

ટપાલપેટી એ અક્ષરમેળો પત્ર ગયો ખોવાઈ

વહેચાઈ ગયો  ઘડિયાળ બજારે સમય ગયો ખોવાઈ

...રેખા શુક્લ

કાવ્યસભા...ની જયમાળા...!!

પીળાપીળા ગરમાળા

ચુંબનની લે વરમાળા

જલતરંગ હરખાણાં

ધોધમારા શરમાણાં

રપટરપટ જપુમાળા

રગરગમાં ઝરમાણા

પકડી કાન અટકાણા

ફુલોમાં ફુલો ખોવાણાં

---રેખા શુક્લ

નટખટ મગરૂર

આઇનેક પેહના ના કરે ...વર્ના બહોત દુર હું

તુમ્હેં યું લગતા રહા... દેખલો ક્યું જરુર હું ?

ઉનકી હી નજરકા સુરુર હુ ઔર ઉન્કા હી ગુરુર હું

હાં મગર પલ્લુ મેં... નટખટ મગરૂર હું !!

....રેખા શુક્લ

સોનેરી કિરણે માળો....

ભીના ખુલ્લા વાળે ચટક ચટક ઇરછાઓ પલળે...
ભોળો મોગરો લચી પડે સોડમ મધુર પલળે.....
....રેખા શુક્લ

ફણગેલા શબ્દો પાળે મયુર પંખીણી  પાળો...
ઉગમણી દિશા નો ઉગે સોનેરી કિરણે માળો..
.....રેખા શુક્લ

એક ચાય કિ ઘુંટ ફિર શુરૂ કશ્મકશ જીવન જાને.....

જુસ્તજુ મે જબ બહાર હો ભુલકે ભી જીના જાને...

.....રેખા શુક્લ

હયાતીના હસ્તાક્ષર બને પ્રસ્તાવના માયા

પાછળ પાછળ કવિતા ના ઝુમખેં પડછાયા

...રેખા શુક્લ

દિલમે રખના ખ્વાબોંકા જહા સજા કર 

રિમઝિમ કે પ્રીત ભરે દિલ કા જહા ભર

...રેખા શુક્લ

મઝધારે સરવાળા

કામમાં ખોવાઈ જા કેહતી 

સુધ્ધિ બુધ્ધિ ભાગી જા કહેતી

હાથમાં સમાઈ જા ને કેહતી 

રિધ્ધિ સિધ્ધિ લાગી જા કહેતી

----રેખા શુક્લ

ચાહતની જુવે ખુમારી;

વરસી વાદળ રૂવે ખુમારી

ધોધમાર તરસી ખુમારી;

તલપની રટણ ખુમારી

ખિલવે ક્યારે પ્રેમ ખુમારી; 

મોરપીંછે રમે ખુમારી

લંઉ ઓવારણા વાહ ખુમારી; 

પાણી પાણી ગમે ખુમારી

----રેખા શુક્લ

સંગ ફર્યા પ્રશ્નો તર્યા...

અંગ તર્યા ખુદ મર્યા.....

અંક ફર્યા દ્ર્શ્યો ફર્યા...

જંગ કર્યા આંસુ સર્યા... 

----રેખા શુક્લ

ઉછલતા દેખ ચાંદ કા મુખડા; 

દરિયા તો પાની કા ટુકડા...

----રેખા શુક્લ

દરિયા છે ધરતી નો ટુકડો; 

ઉછળે જોઈ ચાંદ નો મુખડો. 

----રેખા શુક્લ

તમન્ના આભે મઝધારે; 

તનમન કાંપે સંગ ધારે.

----રેખા શુક્લ

સરતો સમય પાયે પડે ને 

યુવાની ક્યારે પ્રોઢ બને !!

----રેખા શુક્લ

આંકડાને અક્ષરોના સરવાળા ; 

તાંપણા ને ટાઢકમાં કરમાણા.

----રેખા શુક્લ

કોઈ ગઝલ મળે !!

જો રોંઉ આંસુ તો એ તો મને સહજ મળે

ને હું ના પેહલા તુજ નયનમાં ભેજ મળે

હ્રદય ની હઠ છે પ્રથમ થઈ મનને મળે

પછી ભલે ને વધારે નહી તો સહેજ મળે

રખડું ઇરછા ભળી જાય જો હું મા તું મળે

ચાહું તુજ ને મુજમાં કોઈ ગઝલ મળે !!

--રેખા શુક્લ