શું ધારદાર તો ય પાંપણોના તીર તું
પર્ણ પરથી ટપકતાં બુંદે વમળનૂ નીર તું
બારણાની ઓથે બન્ને બાજુ હું ને તું
પકડી હેન્ડ્લે ધ્રુસકે ચડ્યા'તા હું ને તું
ધડબડ ધડબડ દોડી નજીક આવી થંભી તું
બાથ ભીડી ને પકડી રોતી-રોતી ઉભી તુ
-રેખા શુક્લ
કાલ્પનિક દુનિયામાંથી વસ્તવિકતાની ધરતી પર રૂમઝુમ ચાલે ચાલતી મારી કવિતા નવોઢા બની શરમાય છે....