સ્વાર્થી સાગર મીઠા જળના મૂળ શેં કાજ કાપે?

નદી ની રીત 
ઘૂઘવતા સાગર
તરફ જાય

નદી અને સ્ત્રી,

વહે એક જ બાજુ

જ્યાં પોતીકાં ...

લાગણી સર્જે,

હર્ષ ભર્યું હૈયું ને ,

ખુશ માહોલ ..

નિશિતા

નદી અને સ્ત્રી

એક જ બાજુ વહે

જ્યાં લાગણી

વેહતી નદી,

અધીરી થઇ ભળે ,

સાગરમાહી

દરિયાદિલ ,

સાગર જો ઘેલો ! છે 

સંગે સરિતા.....

પ્રીત ની રીત
કારણ ના હોય છે 
બસ થાય છે

 નદીનું ઝૂરવુ
સાગરને મળવુ
આપણા જેવું

ઝૂરે નદી ને ,

વહે અમૂલ્ય નીર, 

સાગર કાજે ....

ગંગાનું નીર 
દરિયે તો સમાય 
ખારું ના થાય

હું મીઠી મધ
તું ખારો ખારો સખા
મોટૉ ખોટો છે 

સર્વસ્વ તે નદીનું સાગરને નામ તોયે

સાગરની પ્યાસ ધરાહાર ના બુજાય

પાંદડા પર બેઠેલા 
ઝાકળ ના બે ટીપાં
સરકતા રોકી એક બીજા

સાકર જેમ 

ભળતી હું તોયે તું

ઘૂઘવતો શેં ?

પ્રકૃતિ એવી 
મીઠપ ક્યાં સમજે ?
ભીતરે આગ

નદી હું એવી
સાગરે ના પહોંચી 
સુકાઈ ગઈ 

સુકાઈ ને તે વાટ જુવે વર્ષાની થશે કોઈક દિ મેહર 

મનમાં લઇ એક જ આશ અંતિમ દિ નો છે કેહર

ક્યારેક ભીનું તો ક્યારેક સુકું ભઠ હોય છે.

લાગણીની આવશ્યકતા દરેક હૈયે હોય છે
નાના-મોટા કે કાળા-ધોળાને ભેદ ના હોય છે

રાવ કરે રેતી જ્યારે પવન તરસતી હોય છે
પ્રેમની તરસને ક્યાં સમય કે પ્રદેશ હોય છે 

રાવ કરે રેતી જ્યારે પવન તરસતી હોય છે 
પ્રેમની તરસને ક્યાં સમય કે પ્રદેશ હોય છે 

સ્વાર્થી સાગર   મીઠા જળના મૂળ   શેં કાજ કાપે?

મંતવ્ય ...

વેદનાની પરાકાષ્ટાના દિવસોમાં 

        મરહમ ને સંતાડવુ છોડી દે ને...

શ્વાસનળી બંધ કરાવીએ 

        અન્ન નળીમાં ઠાંસવું છોડી દે ને....

આજ આંગળા ભીડાઈ જાય 

        ત્યાં દડદડ આંસુ છોડી દે ને....

ફરી એક વાર ડુમો ભરાય ત્યાં 

        ડુસકા ને પડતાં મેલ ને...

પ્રભુતા ના પગલે ચાલતા શીખી

        ચુપકિદી ચુંટી રખડાવને...

દુઃખવાનું દાઝવાનું ને બસ 

  જીવવાનું મરવાનું મંતવ્ય છોડી દે ને.....

-રેખા શુક્લ

મટુકી

કાચના મોતીડે મઢેલી મટુકી

ઝાકળબિંદુ સ્પર્શે ભિંજી પાની

ઇન્દ્રધનુશ્ય જેવી લચકતી કમર

પાયલના ઝણકારે ગુંજે હવાની લહેર

નવરત્ન ચુંદડીએ ઢાંકી એણે પાંપણ

ગાગર પર બેડલું ને બેડલે ચઢાવેલ મટુકી

મીઠા મધુર રણકારે સાદ દે સખી ને

ઢળેલી આંખે ઘાયલ કરે તે મર્દોને

ખુલ્લી આંખે ભાળે સ્વપ્ના ને મલકાય

મળે સામે તો શર્મે હસી પાણીપાણી થાય

-રેખા શુક્લ

કહું છું પ્રેમથી....

કહું છું પ્રેમથી....

સાચો છું છંતા ખોટો છું

દુર છું પણ ઘણૉ પાસે છું

આશા છે તારા આગમનની 

તરસે છે કાન તારી માફીની

કહું છું આજે પ્રેમથી..

લાગણી નથી છુપાતી

માફી લેને હું માંગુ પણ 

દુર ન રહે તુ મુજથી

સાંકડી સગાઈમાં ન મોટા ન નાના

જો બની રહીએઅ બસ આપણા

ને તારા મારા જીવનમાં

ન હોય અશ્રુ ક્યાંય આપણા

હસું છું રડું છું પણ સાથે

ખુશી વ્યક્ત કરવા ચાહું છું

બાળકના હસ્તા ચેહરા જોવા ઝંખુ છું

આપણા ના આપણા પારકાં ને પણ આપણા ગણૂં છું..

-રેખા શુક્લ

પગેરૂં..

મારી કવિતા છે...હું છું તુ છે..

છતાંય કશુંક દૂર... છે..

ભલે તુ ના છુપાવે તો પણ એ કોઈ નો ભ્રમ છે...

જીન્દગીના અરણ્યે મારા પગેરૂં પડ્યા છે...

અર્ધ ડુબેલી પાંપણે આંસુડા કંઇ પડ્યા છે...

--રેખા શુક્લ

તારા વગર...jugalbandhi..!!

tuj kafi che taara mate shane na got tujne tarama....

khud ne male khuda nahi taara vagar..!!

મારગ સુનો છે મારો વિચારો ના વૃંદાવન માં
ખુદા પણ શું કરે જયારે આ જીંદગી નથી શ્વાસ વગર

દોહયલું લાગે આ જીવન તારા વગર...
કોઈનો ના ગમે સંગાથ તારા વગર...

માટે માંગુ તારો હાથ,દે જ મને સાથ,
કડવો લાગે સંસાર િપ્રયે તારા વગર..

tara vagar swaws mara mahy nohy rahe a kholiya ma,

hu to shu pen a duniya nohy sodhy sake TARA VAGAR....

આ મહેફિલ છે અંગત આપણી, જેના મુશાયરા છે આપણા
મહેકતું રાખવું છે ગુલશન અહી, જે શક્ય નથી તમારા સૌ વગર..

Guno evo thayo chhe k
Chukado nahi aave tara vagar 

Rasta o to chhe ghana 
Parntu manjil nahi aave tara vagar.

વાત વાતમાં તારી યાદો ને વાગોળતો રહ્યો
મન હવે તો ઢંઢોળાય છે તારા વગર

આ તે કેવી છે રમત મારી ખાનદાની ની
કે નથી પામી શકતો હું મને તારા વગર

િદલની ગલીઓ સુની પડી છે તારા વગર...
લાગણીનું ફળીયુ પણ સુનું છે તારા વગર...

હવે શેની રાહ,િશદને િદલ દુખાવે છે મુજનું,
આત્માનું ખોરડુ ખાલી પડ્યું છે તારા વગર...

લાગણીના પ્રવાહોમા તણાતો રહ્યો તારા વગર..
આમ પણ આ સંસાર ક્યાં જીવવા લાયક છે તારા વગર

મને તો જીવવુ જ દોયલુ લાગે છે તારા વગર.
મરવું પણ મુશ્કેલ લાગે છે હવે તારા વગર

મને સમાવી લે હવે તારા િદલમા'અશોક',
હવે તો જીવવું અઘરુ લાગે તારા વગર....

ભરેલો છે લાખો લોકો નો દરબાર 
છતાય થાય છે તન્હાઈ નો એહસાસ તારા વગર...

આકાશે ઉડતા પંખીઓને નિહાળું છું
અને અહેસાસ થાય છે કુદરત છે
આ જ અહેસાસને મારા માં સમાવું છું
તો કુદરતનો પણ અહેસાસ નથી તારા વગર

ધરતી ના ખૂણે ખૂણે પથરાયા છે વન ઉપવન
છતાં ફેલાયેલી ડાળીયોની નજાકત નથી તારા વગર

ચારે બાજુ છે ખુશી ના ખળભળાટ 
છતાં આવે છે વેદના ના અણસાર તારા વગર ....

દિલ તો નાજુક છે જે તમને આપી દીધું
હવે આ કારમી વેદના સહુ છું તારા વગર..

શોધે છે સતત તને મારી નજર,
ક્યાંય ગમતું નથી પિયુ તારા વગર.

િદલ પર પહેરેદાર છે અિહ તારા વગર...
સુખનો અનુભવ ક્યાં છે તારા વગર...

મન નો અજંપો આજ હૈયે દેખાયો
શાને કાજે તેનો પ્રેમ ઉરમાં સમાયો

દુનિયા આટલી રંગીન છે
છ્તાં લાગે મને શુન્યાવકાશ તારા વગર.

 vaah aaje to kyathi ne kyathi aave che dildaro pan

 kya che tu ...ur ma ujas taara vagar.

vrindavan kyaathi khaali khaali...

kholiya ma nathi shvas tara vagar..

कोइ याद आना....

जुलो पे उसका लेटे लेटे पैरोंके घुंघरुकी आहटका सुनना

आइने मे देखके कानोंकी बाली से लीपटी लटो को सुलजाना

अचानक ही हसना... गजरा सजाना ..कोइ याद आना...

वो चुडीकी खनखन और पायल की छनछन..वो बारिषका आना

खुले चमन मैं बुंदो को छुना...गोरी हथेली मे मुंहका छीपाना

अचानक ही हसना...आंचल पकडना..कोइ याद आना...

-रेखा शुक्ल