બિકતા હૈ જહાં બિકતી હૈ જમીં, બિકતા હૈ યહાં ઇન્સાકા ઝમીર,
પરાયે તો પરાયે રહે ,અપના ભી યહાં ક્યા કોઇ નહીં...
છુપતે હો તુમ પર્દે સે લગે , પર્દે પર કે તો તુમ હી નહીં,
સુનતા હૈ જહાં જબ ચીખ દિયા, સન્નાટો સે તો ડરતે નહીં...
જલતી હૈ શમ્મા જબ રાતો મેં,પરવાને કા તો ગમ હી નહીં,
જલતા હૈ જીયા જબ દુર કિયા, ગૈરોસે કોઈ શિકવાં નહીં...
બિકતી હૈ સાંસે દુખતા હૈ દિલ, રુકતી હૈ સાંસે તબ બિકતી નહીં,
અંદાજે ગલત કયું સમજત હો તુમ,જીન્દા ક્યા જહાં કો રખતે હો તુમ..
બનાતે હો દસ્તુર જહાં મે તુમ, સમજતે હો દુનિયા બસાતે હો તુમ,
ઔરત સે શિકવા કરતે હો તુમ, મર્દો સી ક્યા બાત કરતે હો તુમ...
.....રેખા શુક્લ
तुम...!!
बिकता है जहां बिकती है जमी, बिकता है यहां इन्साकां झमीर
पराये तो पराये रहे, अपना भी यहां क्या कोई नहीं...
छुपते तो हो तुम पर्दे से लगे, पर्दे पर के तो तुम्हीं नहीं
सुनता है जहां जब चीख दिया, सन्नाटों से तो डरते नहीं...
जलती हैं शम्मा जब रातों में, परवाने का तो गम ही नहीं
जलता है जिया जब दुर किया, गैरो से कोई शिकवा नहीं...
बिकती है सांसे दुखता हैं दिल, रुकती हैं सांसे तब बिकती नहीं
अंदाजे गलत क्युं समजते हो तुम,जीन्दा क्या जहांको रखते हो तुम...
बनाते हो दस्तुर जहांमें तुम, समजते हो दुनिया बसाते हो तुम
औरत से शिकवा करते हो , मर्दो सी क्या बात करते हो तुम....
-रेखा शुक्ल
